Seņor Coconut and his Orchestra in Het Depot


First things first. OMFO, ook lid van het clubje rond het essayrecordings label trouwens, mocht die avond de depotsianen voorverwarmen en deed dat op een ietwat stuntelige maar bijzonder grappige manier. Bij wijlen waren zijn balkan-beats best wel te smaken.
El maestro Señor Coconut had zijn entree duidelijk niet gemist: vanachter zijn met maracas gedecoreerde schootcomputer verrees de statische rechtschapen manspersoon in een met te veel stijfsel bewerkt beige pak. De bakkebaarden en het snorretje maakten het visueel spektakel af.
Geflankeerd door twee stevig uit de kluiten gewassen vibrafoons stak hij van wal met opzwepende rumba, mambo en andere latino ritmes. Samen met een bescheiden blazerssectie, bassist, percussionist en een frontman gewapend met microfoon & mascaras kwamen de heupen al snel in beweging. El Señor daarentegen verpinkte geen spier — toch heb ik de man éénmaal kunnen spotten met een poging tot glimlach op het gezicht.
Elektrolatino, acid-merengue of Jive Eclectico, noem het wat je wil, het smaakte en zowel front- als onstage werd er een feestje gebouwd. We kregen stomende latino versies van Riders on the storm, Smoke on the water en Beat it voorgeschoteld alsook Autobahn in cumbia verpakking. Een ontdekking van formaat, die we hier zeker verder in de gaten gaan houden. Verwacht je dus binnenkort aan een review van zijn jongste plaatje Yellow Fever! en omdat we niet kunnen wachten krijg je daaruit al een voorsmaakje op onze
Maar, het was een zalig feestje daar!