Comorian - We Are An Island, But We're Not Alone

ComorianWe gaven al eerder aan dat 2021 wel eens het muziekjaar van de Indische Oceaan zou kunnen worden en Glitterbeat Records bevestigt nu dat vermoeden met deze We Are An Island, But We're Not Alone, een nieuw deel in hun Hidden Musics reeks, waarvoor samensteller/producer Ian Brennan deze keer naar de Comoren trok. Ian Brennan: "It took us six flights to get to the tiny African island, well sequestered in the Indian Ocean and uninhabited by man until centuries after Christ. It is a nation with no army, only police. A place where women don thick mud-masks for sunblock. Instead of sustenance farming, here there are canoe boat sustenance fishermen, who haul in lobster for their families to take the edge off of discontent and poverty versus the desperation we have seen elsewhere such as in Malawi where some are forced to resort to eating mice. There is a trash-filled beach meters past the Presidential Palace, abutting its walls. The island's tone is so laid-back that we did a three-point turn in his driveway, without incident, and barely detecting notice.".

Lees verder

Esma Redzepova and Nune Brothers - My Last Song, A Tribute To Macedonia's Gypsy Queen

Esma Redzepova and Nune BrothersMet deze My Last Song brengen Filip en Rade Nunevski, beter bekend als Nune Brothers, een laatste postuum eerbetoon aan de Macedonische zigeunerdiva Esma Redzepova, die in 2016 overleed na een kort ziektebed. Samen met haar man en bandleider Stevo Teodosievski had Esma de gewoonte om kansarme Roma-jongeren een muzikale opleiding aan te bieden en verschillende van die protegés vervoegden later ook de rangen van Esma's eigen ensemble. Zo nam accodeonist Simeon Atanasov de rol van bandleider over na de dood van Stevo in 1997. In 2015 stelde Simon Esma voor aan Filip en Rade Nunevski, twee getalenteerde koperblazers, en het duo kreeg niet veel later een plaatsje in Redzepova's ensemble. In 2016 nodigden de broers Esma uit in hun studio in Skopje waar ze aan een nieuw album vol eigen materiaal bezig waren. Ze vroegen de zangeres of ze bereid zou zijn ook een bijdrage te leveren en Esma ging maar al te graag op die uitnodiging in. Voor ze in december van 2016 ten prooi viel aan complicaties ten gevolge van diabetes, wist Redzepova nog zes nummers met de broers en hun zevenkoppige band af te werken.

Lees verder

Samba Touré - Binga

Samba TouréMet Binga levert de Malinese gitaarvirtuoos Samba Touré naar eigen zeggen zijn meest persoonlijke en meeslepende album af tot nog toe. De titel van het album verwijst naar de regio die ooit nog deel uitmaakte van het grote Songhairijk en net ten zuiden van de Sahara en zowat honderd kilometer verwijderd van het overbekende Timboektoe ligt; de plek waar Samba opgroeide: "I never left Binga… I went to Bamako in my youth to find some work and help my family. Even if it's complicated or dangerous to travel to the north now, it's still my homeland and always will be. I have a house there. It's my culture and my heritage. This is my region and it felt right to name this album after it. It's pure Songhoy music. I never left my roots. How could I even do that? I'm a Songhoy man and a Malian citizen first. I deeply love my country and its culture; they are all part of who I am!".

Lees verder

Khaira Arby - New York Live

Khaira ArbyMet deze New York Live brengt het Clermont Music label een postume ode aan de in 2018 overleden Malinese diva Khaira Arby. Opgenomen in 2010 was dit Arby's eerste show in Noord-Amerika en mede dankzij uitmuntend werk van gitarist Dramane Toure en tehardant/ngoni-speler Abellow Yattara, zette ze die avond een wervelende show neer, het tempo steeds verder opschroevend om uiteindelijk te eindigen met Aicha als stomend orgelpunt. Meer dan uitstekende concertregistratie en een waardig afscheid van dit Malinese icoon!

www.clermontmusic.com | www.xmd.nl

Anansy Cissé - Anoura

Anansy CisséZeven (!) jaar is het ondertussen weer geleden dat we danig onder de indruk raakten van Mali Overdrive, het debuutalbum van het Malinese gitaarwonder Anansy Cissé. Maar de man had wel degelijk gegoede redenen om nu pas met opvolger Anoura ("het licht") te komen aanzetten… In 2018 werd Anansy uitgenodigd om te komen spelen op een verzoeningsfestival in zijn geboortedorp Diré, ten zuidwesten van Timboektoe. Wat een memorabele dag had moeten worden, veranderde al snel in een nachtmerrie toen Cissé en zijn bandmakkers op een gewapende groepering stootten die hen afranselden, hun instrumenten vernielden en hen zelfs een poos gegijzeld hielden. De hele gebeurtenis had een zodanige impact op Anansy dat hij besloot om zijn hele bestaan als muzikant in vraag te stellen: "I just didn't feel like it anymore. What is the point of singing about the benefits of love and peace as long as justice and security for all are not assured?". Cissé hing zijn gitaar daadwerkelijk aan de haak en trok zich terug in zijn kleine homestudio waar hij voornamelijk jonge artiesten uit de Malinese hip-hop scene hun ding liet doen.

Lees verder

Ayuune Sule - Putoo Katare Yire

Ayuune SuleOndergetekende leerde de Ghanese Ayuune Sule in 2018 kennen dankzij zijn We Have One Destiny album, onderdeel van het toenmalige kologo-offensief van het Nederlandse Makkum Records label, dat ons toen ook nog onder andere liet kennismaken met King Ayisoba en Atamina. Deze Putoo Katare Yire ("slechtheid kent geen thuis") klinkt een pak toegankelijker en dansbaar dan zijn voorganger en daar had Ayuune een goede reden voor...

Lees verder

João Selva - Navegar

João SelvaDeze Navegar is onze eerste kennismaking met João Selva, een in Frankrijk aangespoelde Braziliaan, die met die album vol samba en bossa nova meets funk, soul en disco, een sprankje vrolijkheid en positivisme wil bieden in deze donkere periode. Missie geslaagd, want met de hulp van de Franse producer Patchworks is Navegar werkelijk een muzikaal lentezonnetje geworden. Selva werd geboren in Ipanema, bekend geworden dankzij Garota De Ipanema of The Girl From Ipanema, wellicht het meest iconische nummer uit het bossa nova tijdperk. Selva's vader was zelf een melomaan met een zeer uitgebreide platencollectie en João's eerste gitaarleraar was zelfs niemand minder dan bossa nova musicus Wanda Sá, die Selva al op jonge leeftijd meetroonde naar shows van tijdgenoten als Marcos Valle of João Donato: "Those people taught me that Brazilian music can be jazz, enriched with strong arrangements without ever loosing its groove!". In zijn studententijd spendeerde João veel tijd in het noorden van Brazilië, waar hij geïntrigeerd raakte door de lokale traditionele muziek en capoeira. Het is die laatstgenoemde discipline die zijn leven de daaropvolgende jaren zou beheersen en hem zowat de hele wereld liet rondreizen. Uiteindelijk belandde Selva zo in het Franse Lyon, waar hij begint op te treden met Forró de Rebeca en Sociedade Recreativa, twee bands die focussen op de muziek uit het noordoosten van Brazilië. Dankzij zijn ontmoeting met Bruno Hovart aka. Patchworks gaat er voor João eindelijk een nieuwe muzikale wereld open: "After so many years devoted to traditional music, it was refreshing to meet Bruno in 2016 and dig those laid-back Rio vibes!".

Lees verder

Sakili - Creole Sounds From The Indian Ocean

SakiliWat niet-westerse muziek betreft, lijkt 2021 wel eens het jaar van de Indische Oceaan te kunnen worden. We trokken eerder al naar Mauritius voor de seggae van Blakkayo, en ook Omar Sosa maakte een tussenstop op het eiland voor een samenwerking met Menwar voor zijn An East African Journey album. Voor het echt traditionele sega-werk trekken we nu naar het 560 kilometer ten oosten van Mauritius gelegen eiland Rodrigues. Hoewel het spelen van sega jarenlang verboden werd door de koloniale autoriteiten en de kerk, die vonden dat de muziek te erotisch geladen was, de rum te rijkelijk vloeide en er te vaak gevochten werd, werd het genre vanaf de jaren vijftig van de vorige eeuw plots populair bij de blanke aristocratie op de eilanden. Het ritme van de sega verschilt van eiland tot eiland, waarbij de traagste vorm terug te vinden is op de Seychellen en de snelste, de sega tanbour, gespeeld wordt op Rodrigues.

Lees verder

Jaakko Laitinen & Väärä Raha - Suomi Disco

Jaakko Laitinen & Väärä RahaDat de hele COVID-19 pandemie voor een ramp in de concertsector gezorgd heeft hoeven we u hopelijk niet meer te vertellen, en om dat gemis aan live-muziek toch wat te compenseren besloot ons favoriete Finse feestorkest, Jaakko Laitinen & Väärä Raha, om hun fans te vergasten opeen allereerste live-album. De opnames voor Suomi Disco dateren al van in 2017, toen Jaakko Laitinen & Väärä Raha op het podium stonden in bar El Lokal in het Zwitserse Zürich, en werd gemixt en gemasterd door Markus Pajakkala (die ook te horen is op fluit en saxofoon). De band was destijds op tournee om hun toen net verschenen Näennäinen album te promoten, en naast nummers als Kukkakimppu Kainalossa en Supermarketin Parkkipaikalla, bevat de tracklist dan ook vooral oudere nummers (Verkkaan uit Lapland-Balkan, titelnummer Yö Rovaniemellä en Tanssi Tanssi uit Yö Rovaniemellä, en Sivutien Kautta, En Saa Rauhaa, Saippaukupla en Hän Ei Lemmi Mua uit hun titelloze debuut). Jaakko Laitinen & Väärä Raha heten de wildste liveband van Finland te zijn en met dit stomende Zwitserse feestje maken ze die reputatie zeker waar!

www.vaararaha.com | www.playgroundmusic.fi

Mabel Flores - Meraki

Mabel FloresMabel Flores, een singer-songwriter uit Terrassa, een stad op een twintigtal kilometer ten noordwesten van Barcelona, levert met Meraki haar tweede langspeler af. De titel van het album, die de zangeres uitgebreid toelicht in de poëtische proloog, is een van oorsprong Griekse term en betekent iets als "je hart en ziel leggen in de dingen die je doet". Flores' sound situeert zich ergens tussen de typisch Catalaanse mestizo en singer-songwriter pop, steeds opgewekt, dansbaar, maar inhoudelijk vaak met een serieuze ondertoon.

Lees verder

Echoes Of Zoo - Breakout

Echoes Of ZooNa de release van een eerste vier tracks tellende EP in 2019, besloten de heren van Echoes Of Zoo om de (muzikale) kooien volledig open te gooien. Met Breakout vertalen ze hun drang naar het losbreken uit bestaande patronen en de zoektocht naar onverwachte maar opwindende culturele en muzikale ontmoetingen nu naar een eerste volwaardige langspeler. Breakout verschijnt bij W.E.R.F. Records en zij omschrijven het album als: Balkan ornaments meet Brazilian rhythms, gipsy scales meet fuzz guitars, Beninese groovers meet Turkish makam, bass guitars meet sufi rhythms, Rage riffs meet Kurdish trance, Indian raga meets western guitars, Romanian drums meet swing riffs en tallava meets drum & bass.

Lees verder

Rafiki Jazz - Nduggu

Rafiki JazzNu reizen tijdelijk geen optie is, droomt u wellicht al eens graag weg op de tonen van muziekjes uit verre oorden en dan is deze Nduggu zeker een aanrader. Nduggu is alweer de vijfde langspeler van dit multiculturele collectief uit het Engelse Sheffield dat samengesteld is uit muzikanten met wortels in het Verenigd Koninkrijk (John Ball, Tony Koni), India (Vijay Venkat), Pakistan (Sarah Yaseen), Brazilië (Guery Tibirica), Nigeria (Catherine Ngozi Carr), Egypte (Mina Mikhail Salama) en Senegal (Kadialy Kouyate). Rafiki Jazz maakt wereldmuziek waarbij het ene moment de kora van Kadiala Kouyate in dialoog gaat met de tabla's van John Ball (Bani), u vervolgens de Caribische steeldrums van Cath Carr de Ghanese highlife van Ngozi Ucheoma hoort opluisteren, en talen als Tamil, Fula, Urdu, Igbo, pidgin Engels, Koptisch, Mandinka, Kasjmiri en Turks vlot worden afgewisseld.

Lees verder

Omar Sosa - An East African Journey

Omar SosaStraf album deze An East African Journey van de Cubaanse jazzpianist Omar Sosa, alleen als u weet dat er tien jaar werk en een reis van tienduizenden kilometer door zeven landen aan vooraf ging. In 2009 gingen Omar Sosa, de Senegalese vocalist Mola Sylla en de Mozambikaanse bassist Childo Tomas, samen het Afreecanos Trio, op tournee in een aantal Oost-Afrikaanse landen. Het geheel werd gesponsord door de Franse overheid en veel van de concerten vonden dan ook plaats in lokale afdelingen van de Alliance Française. Sosa hield halt in Ethiopië, Kenia, Madagaskar, Soedan, Burundi, Zambia en Mauritius, en werkte en passant samen met lokale artiesten als Olith Ratego, Rajery, Monja Mahafay, Abel Ntalasha, Steven Sogo, Seleshe Damessae, Dafaalla Elhal Ali en Menwar, waarbij Patrick Destandeau, geluidstechnicus tijdens de tournee, steeds zorgde voor opnames.

Lees verder

Las Karamba - Camino Asi

Las KarambaLas Karamba is een zeskoppige vrouwenband uit Barcelona met leden uit Venezuela, Cuba, Catalonië, Panama en Argentinië, een mix die garant staat voor een eclectische Latin-sound waarin genres als chachacha, timba, salsa, rumba en hip-hop naadloos in elkaar overlopen. De band werd in 2018 opgericht met als idee om via muziek de emancipatie van de vrouw wereldwijd kracht bij te zetten. In hun teksten vertellen de dames dan ook de verhalen de miljoenen stemloze vrouwen wiens verhalen nooit gehoord worden.

Lees verder

Ikoqwe - The Beginning, The Medium, The End And The Infinite

IkoqweHet Franse Daft Punk mag dan wel net de handdoek in de ring geworpen hebben, met Ikoqwe staat een nieuw duo gemaskerde helden al klaar om de spreekwoordelijke fakkel over te nemen. Ikoqwe (spreek uit: ee-kok-weh) is het samenwerkingsverbond tussen 'Coqwe' of Pedro Coquenão, beter bekend als Batida, een in Lissabon gevestigde Angolees en één van de vaandeldragers van de moderne Afrikaanse elektronische muziek, en 'Iko' of Luaty Beirão aka. Ikonoklasta, eveneens uit Angola afkomstig en rapper en activist. Het duo haalt zijn inspiratie net zo goed uit hip-hop, westerse elektronica als de Angolese muziektraditie.

Lees verder

Fely Tchaco - Yita

Fely TchacoHoewel de ene uit Ivoorkust afkomstig is en de andere uit Benin, riep de Afro-pop van Fely Tchako's Yita meer dan eens herinneringen op aan de sound van Angelique Kidjo. Lete Felicite Martin (geboren Tchaco) is een naar San Francisco in de Verenigde Staten uitgeweken Ivoriaanse geboren in Yamoussoukro, sinds 1983 de officiële hoofdstad van het land en wereldwijd vooral in de bekendheid geraakt dankzij de bouw van de Basilique Notre-Dame de la Paix die een kopie is van de Sint-Pietersbasiliek in Rome en ca. 300 miljoen Amerikaanse dollar heeft gekost.

Fely's muzikale carrière begon op haar vijftiende toen ze lokale bands begon te begeleiden en uiteindelijk deel ging uitmaken van de vaste line-up van de huisband in het Hotel President in Yamoussoukro. Niet veel daarna begon ze ook op te treden in de pianobars in het zuidwestelijke kustplaatsje San Pedro, waar ze naast West-Afrikaanse elementen en Afro-Cubaanse invloeden ook nog onder andere covers van Franse iconen als Edith Piaff, Nana Mouskouri en Mireille Mathieux in haar repertoire verwerkte. Tchaco's muzikale carrière neemt een vlucht en in 1996 verschijnt met Amour Perdu een eerste langspeler, in 1998 gevolgd door Aude À L'amour. Op dat laatste album is ook het nummer Mon Espoir trug te vinden dat voor Fely's internationale doorbraak zou zorgen, mede dankzij de succesvolle begeleidende clip waarin ook de eerder dit jaar aan de gevolgen van een COVID-19 infectie bezweken Amerikaanse acteur Tiny Lister te zien was. Datzelfde jaar wordt Fely nog door het vrouwenblad AMINA uitgeroepen tot één van de 100 meest invloedrijke vrouwen in Ivoorkust, maar in 1999 besluit Tchaco naar de Verenigde Staten te verhuizen om daar haar studies verder te zetten. Het is dan ook wachten tot 2004 vooraleer Fely met De Zere Gnan eindelijk weer eens van zich laat horen. Ze settelt zich in het San Francisco Bay Area en in 2008 en 2011 volgen nog respectievelijk de Awareness EP en het album Maturité.

In 2016 wordt Fely door Freddy Clarke, een Amerikaanse muzikant die eveneens in Bay Area woont, gevraagd om hem te vergezellen tijdens een humanitaire trip naar Griekenland waar ze zullen optreden in een aantal kampen met Syrische vluchtelingen, voornamelijk bedoeld om de lokale vrijwilligers een hart onder de riem te steken. Het zijn de indrukken die ze daar opdoet die inspiratie zullen vormen voor Yita ("diep water"), een album dat Fely opdraagt aan de vele Afrikaanse en Midden-Oosterse vluchtelingen die het leven lieten tijdens de gevaarlijke overtochten op de Middellandse Zee.

Lees verder

Blakkayo - Soz Serye

BlakkayoWij hadden eerlijk gezegd nog nooit van de man gehoord, maar in eigen land behoort de Mauritiaanse Jean-Clario Gateaux, beter bekend als Blakkayo, tot de voortrekkers in de seggae-scene en treedt nu, na een afwezigheid van zowat tien jaar, opnieuw op de voorgrond met de release van dubbelalbum Soz Serye. Blakkayo werd in 1978 geboren in Goodlands, een klein stadje in het noorden van Mauritius, en begon zijn carrière aanvankelijk nog als danser, maar werd gebeten door het muziekvirus nadat hij de muziek van Joseph Reginald Topize aka. Kaya, uitvinder van het seggaegenre, ontdekte. Seggae is een samentrekking van reggae en sega, dat laatste een van de belangrijkste muziekgenres van Mauritius, Réunion en de Seychellen ontstaan in de achttiende eeuw als een mengeling van Europese en Afrikaanse cultuur en oorspronkelijk enkel gespeeld op traditionele instrumenten als de ravanne (een soort grote tamboerijn), kayamba of maravanne (ratels) of de bobre (een muziekboog). Sega was aanvankelijk vooral geïmproviseerde muziek waarin de onderdrukking en de beproevingen van de slaven bezongen werden, maar wordt ook gespeeld tijdens begrafenis- en exorcismerituelen.

Lees verder

Nubiyan Twist - Freedom Fables

Nubiyan TwistNa het vertrek van hun frontvrouw is Freedom Fables het eerste album zonder Nubiya Brandon, maar dat gemis heeft de band uit Leeds prima opgevangen door samen te werken met een hele reeks gastvocalisten en ook Nubiyan Twist saxofonist Nick Richards is opnieuw te horen in afsluiter Wipe Away Tears en Buckle Up. Freedom Fables werd geproduceerd door gitarist en percussionist Tom Excell en werd opgenomen in hun eigen Henwood Studios in het rurale Oxfordshire: "'Freedom Fables' is our commentary on living in a world that is increasingly shaped by divergent outlooks. Wether it's through politics, religion or the media, we are so quickly and easily divided. As a band we have always loved traditional music from around the world. By celebrating the lineage and history of these sounds, we've experienced, over and over again, the uniting power of music. Music has taught us so much about how to move forward, as artists and in our lives in general.".

Lees verder

Andres Vargas Pinedo - El Fabuloso Sonido De Andres Vargas Pinedo: Una Coleccion De Musica Popular Amazonica 1966-1974

Andres Vargas PinedoMet de compilatie El Fabuloso Sonido De Andres Vargas Pinedo zet samensteller Luis Alvarado het werk van de blinde Peruviaanse quena-speler en violist Andres Vargas Pinedo in de schijnwerpers. Pinedo werd geboren in Yurimaguas, een havenstadje in het Peruaanse Amazonegebied. Andres leerde quena spelen op zijn negende en groeide op luisterend naar de muziek van Roldan Pinedo, Angel Carbajal en Juan 'El Hacaruna' Eleazar Huanchi; traditionele muzikanten die vooral op dorpsfeesten optraden. Hoewel de Peruviaanse muziekindustrie vanaf de jaren vijftig van de vorige eeuw voornamelijk focuste op de muziekstijlen uit de Andes, was Andres een pionier wat betreft de muziek uit het Peruviaanse Amazonegebied; muziek die traditioneel vaak verbonden was aan dansen als de sitaracuy (letterlijk: "de mier die bijt") en pandilla, die werden opgevoerd op festiviteiten als het Fiesta de San Juan, tijdens het carnaval en de Danza de la Humisha. De instrumentale basis voor die muziek was steeds de quena (de traditionele fluit van de Andes, meestal gemaakt van hout of bamboe, aan beide zijden open en met zes vingergaten en een duimgat, waarbij de bespeler de bovenste opening afsluit met de huid tussen de onderlip en de kin om geluid voort te brengen), aangevuld met basdrum en snaartrom en soms ook klarinet, viool en gitaar. Naast die traditionele muziek werden in het gebied ook vaak walsen, marsen en kinderliederen gespeeld, en gecombineerd met buitenlandse invloeden als Braziliaanse samba, Colombiaanse cumbia, Ecuadoraanse sanjuanito en westerse rock-'n-roll, leverde dat vanaf de jaren zestig een nieuw muzikaal repertoire op dat onder meer werd gepopulariseerd door groepen als Conjunto Tipico de la Selva en Los Pihuichos de la Selva, beiden onder leiding van Andres Vargas Pinedo.

Lees verder

Amparo Sanchez - La Niña Y El Lobo Vol. 1

Amparo SanchezOp deze La Niña Y El Lobo Vol. 1, een wat later toegevoegde soundtrack bij haar gelijknamige in 2014 verschenen autobiografische roman, toont Amparo Sanchez zich van haar meest kwetsbare en fragiele kant. In de tracklist 10 nummers, gaande van Manu Chao's Mala Vida (dat hier een hartverscheurende getuigenis wordt) over Adoro van de Mexicaanse zanger Armando Manzanero tot La Pistola Y El Corazon van Los Lobos of Gracias A La Vida van Mercedes Sosa, die stuk voor stuk een grote impact hadden in wat een heel moeilijke periode in haar leven was, maar ook Veneno ("vergif"), één van de eerste nummers die Amparo ooit schreef.

Lees verder