Pat Thomas & Kwashibu Area Band - Obiaa!

Pat Thomas & Kwashibu Area BandDat het nieuwe album van Pat Thomas & Kwashibu Area Band Obiaa! ("iedereen") als titel kreeg is verre van toevallig, maar eerder een logische gevolgtrekking aldus producer en multi-instrumentalist Kwame Yeboah: "Playing highlife around the world taught us what we had to do to move our sound forward. We could see there was something for everyone in our music. People of all ages, colours and trends were dancing together!". In de tracklist 9 nieuwe nummers, waaronder moderne parabels als opener Onfa Nkosi Hwee, een waarschuwing over de kwalijke gevolgen van arrogantie, en Odo Ankasa, over de waarde van echte liefde en vertrouwen, maar bijvoorbeeld ook een herwerking van Pat's eigen Afro-disco klassieker Yamona. Minstens evenwaardige opvolger voor het titelloze Pat Thomas & Kwashibu Area Band uit 2015!

www.strut-records.com

Los Pirañas - Historia Natural

Los PirañasLos Pirañas is een Colombiaanse supergroep samengesteld uit het trio Eblis Alvarez (Meridian Brothers & Chupame el Dedo - elektrische gitaar, computer en synthesizer), Mario Galeano (Frente Cumbiero & Ondatropica - basgitaar) en Pedro Ojeda (Romperayo & Chupame el Dedo - percussie), oude schoolmakkers die met deze Historia Natural al aan hun derde langspeler toe zijn. Pedro Ojeda: "To me, this album is going back to where we were in high school. We didn't have so many goals back then. We wanted to play riffs, to express ourselves, to find that rough spirit.". Eblis Alvarez vult aan: "We're looking back, but with all this experience. We were too much in a comfort zone, we were getting lazy about what to do next. So we talked and came up with some concepts. The three of us have a soul bond and a long history together.". "There's a huge Colombian repertoire of recordings that have influenced us. As a drummer, those rhythms have been my main inspiration. I try to get the feeling and the energy of those discs from the 1950s to the 1970s in what I do with the band.", vat Ojeda samen. Het resultaat is een schijfje waarop traditionele Latijns-Amerikaanse ritmes als cumbia, champeta, tropicalia en salsa botsen met psychrock, minimalistische dub en experimentele jazz; des te indrukwekkender als je weet dat alle tracks op Historia Natural live werden ingespeeld in de studio. Mario Galeano: "Every sound you hear on the album is us playing live. In the studio we jam and develop different takes on ideas. Much of what we do is improvised. We know each other so well that we're very connected; the communication between us is completely natural. It's why we don't have to rehearse that much.". Heerlijk geflipt Latijns-Amerikaans retrofuturisme!

www.glitterbeat.com | www.xmd.nl

Radio Tarifa - Rumba Argelina

Radio TarifaAls volgende op het lijstje heruitgaven van World Circuit Records is Rumba Argelina, in 1993 het langspelerdebuut van de Spaanse band Radio Tarifa aan de beurt. De band werd begin jaren negentig van de vorige eeuw opgericht door Fain Sanchez Dueñas (darboeka, plato, backing vocals), Vincent Molino (ney, kromhoorn en hobo) en Benjamin Escoriza (vocals) en mixte flamenco met Arabo-Andalusische muziek, Arabische en Moorse invloeden en elementen uit de rest van het gebied rond de Middellandse Zee en zelfs de Caraïben. Fain vatte het destijds zelf als volgt samen: "It's a case of utilizing the mix of cultures that lie side by side in Spain, like the buildings in old cities such as Toledo: Arabic, Jewish and Christian. It's those inter-relationships we explore. When we got together, we all had different day-jobs: I was an architect, Vincent worked as a geological engineer on subterranean water in Seville, and Benjamín worked in TV admin. Music was our passion occupying every other moment. Vincent and I met at Ars Antiqua (Musicalis) which was an early-music ensemble playing music from France, Italy, Spain, and even England, from the 12th to 15th centuries. Of course, we were playing rock and flamenco and other things too and that's how we knew Benjamín. He was from the world of Andalucian popular music. He was a singer of the lighter "palos" of flamenco, like bulerías and particularly rumbas and tangos. Almost all our music is modal, which means it is totally melody based. Modal means it’s not chromatic, so it doesn’t use all the black and white notes of the piano like classical European scales, and the scales do not necessarily have seven note patterns either. We play like an ensemble, listening hard to each other, with lots of eye contact all the time on stage so we dovetail in and out of each other.". Rumba Argelina werd met een minimum aan middelen opgenomen in de slaapkamer van Fain op een eight-track recorder. Tot de verbazing van de bandleden groeide het resulterende album echter al snel uit tot een cultsucces en zette het Radio Tarifa op de kaart als vernieuwer in de wereldmuziekscene. De naam van de band verwijst niet geheel toevallig naar Tarifa, een kleine stad op de zuidelijkste punt van het Iberisch Schiereiland, waar Spanje het Afrikaanse continent bijna raakt en je de locale radio's die uitzenden aan de andere kant van de Straat van Gibraltar vlot kunt ontvangen. Na Rumba Argelina volgden nog Temporal in 1996, Cruzando El Rio in 2000, en live album Fiebre in 2003, maar in 2006 hield de band het voor bekeken en een reünie zit er niet meteen in want vocalist Benjamin Escorizo overleed in 2012 na een slepende ziekte. Spaans pareltje om te blijven koesteren!

www.worldcircuit.co.uk

Oum - Daba

OumOndergetekende leerde de Marokkaanse revelatie Oum, geboren Oum el Ghaït Benessahraoui, in 2015 kennen dankzij Zarabi, haar tweede langspeler. Op opvolger Daba toont de zangeres duidelijk dat ze gegroeid is en tilt ze haar mix van Arabische en Berber-invloeden met elementen uit soul en jazz naar een hoger niveau. Voor Daba sloeg Oum de handen in elkaar met de Palestijnse dichteres, zangeres en oed-speelster Kamilya Jubran, die voor het eerst ook wat elektronische invloeden in de muziek van Oum introduceerde, en trok voor de opnames naar Berlijn (een stevig contrast met Zarabi dat opgenomen werd in M'hamid El Ghizlane, een Marokkaans dorp aan de rand van de Sahara). Het resultaat is een album met één been in Arabo-Marokkaanse traditie en verleden en het andere stevig in het nu, en laat dat nu net de vertaling zijn van titel Daba.

Lees verder

Mah Damba - Hakili Kélé

Mah DambaMah Damba, nicht van de vermaarde Fanta Damba en dochter van djeli Baba Sissoko, is een griotte of djeli-moussa uit een illuster geslacht van Malinese griots, maar trok zich na de dood van haar echtgenoot en muzikale steunpilaar, ngoni-meester Mamaye Kouyate uit de muziekwereld terug. Nu, zowat 10 jaar na haar laatste release, het in 2010 verschenen À L'ombre Du Grand Baobab, een ode aan haar overleden echtgenoot, wist gitarist Thierry Fournel, ook te horen op guembri en kalebas en na bijna twee decennia samenwerking een vriend des huizes geworden, haar toch te overtuigen om terug de studio in te duiken: "I moved away from the stage, I had less taste for music. And then Thierry came to see me, he made me want to get back to it.". Thierry's missie was eenvoudig: "I wanted to make a simple and clean album that focuses on the voice of Mah Dambe.", maar het resultaat is deze Hakili Kélé, een album waarvoor Mah toch haar muzikale grenzen moest verleggen: "Unlike my previous records, Thierry suggested exploring different scales. With each piece, we are taking a journey. In the previous ones, I was more fixed in tradition.", al had ze daar nooit echt problemen mee: "Coming to Europe has opened my mind to other ways of seeing the world; I learned a lot here…".

Lees verder

Guillermo Portabales - El Carretero

Guillermo PortabalesWij zagen eerlijk gezegd liever nog eens een nieuwe World Circuit release passeren, maar het label blijft zich voorlopig focussen op het heruitgeven van zijn eigen catalogus. Deze keer aan de beurt is El Carretero, een collectie van het beste werk van de Cubaanse guajira-artiest Guillermo Portabales; een compilatiealbum dat al een eerste keer verscheen in 1996. Portabales verliet in 1953 Cuba voor Puerto Rico, waar hij tot aan zijn dood in 1970 zou verblijven en evenveel populariteit genoot als in zijn geboorteland. Guillermo's bekendste hit, El Carretero, werd niet helemaal onterecht als titel voor deze compilatie gekozen, want het nummer werd doorheen de jaren al onder andere heropgenomen door het legendarische Buena Vista Social Club en zelfs West-Afrikaanse artiesten als Orchestra Baobab en Cheikh Lô, en nummers als Flor De Amor en El Amor De Mi Bohio werden dan weer nieuw leven ingeblazen door Omara Portuondo. Portabales stond bekend als een begenadigd vertolker van de guajira, een muziekstijl die aanvankelijk vooral populariteit genoot op het Cubaanse platteland. Guillermo zette het genre echter volledig naar zijn hand door het ritme te vertragen en meer nadruk te leggen op het melodieuze gedeelte van zijn nummers, een stijl die men algauw ging omschrijven als guajira de salon. Pareltje uit de Cubaanse muziekgeschiedenis!

Lees verder

Bantou Mentale - Bantou Mentale

Bantou MentaleHet Franco-Congolese Bantou Mentale is het zoveelste vervolgverhaal in de nooit eindigende congotronics-sage. Dat mag u deze keer trouwens vrij letterlijk nemen, want drummer en songschrijver Cubain Kabeya speelde in het verleden al bij Staff Benda Bilili, Konono N°1, Jupiter & Okwess en Mbongwana Star, en ook gitarist Chicco Katembo is oudgediende bij Staff Benda Bilili. Samen werkte het duo ook nog eens samen met Damon Albarn voor diens DRC Music project. Voeg daar nog aan toe: vocalist Apocalypse, leerling van de grote soukouslegende Koffi Olomide en al een poos een vaste waarde in het Congolese circuit in Parijs, en Liam Farrell aka. Doctor L, de vanuit Parijs opererende Ierse producer die wij leerden kennen dankzij zijn The Great Depression album uit 2012 en zijn latere betrokkenheid bij Mbongwana Star, en je hebt Bantou Mentale, een band die ontstond in Château Rouge in het 18e arrondissement van Parijs (Château Rouge), maar waarvan het hart op het ritme van hip-hop, soukous, ndombolo, funk, punkrock, grime (Suabala) en meer duidelijk klopt in de Matonge-wijk in Kinshasa.

Lees verder

Ana Mazzotti - Ninguem Vai Me Segurar + Ana Mazzotti

Ana MazzottiAna MazzottiDe nieuwste release op het Far Out Recordings label is deze keer volledig gewijd aan het oeuvre van de wat in de vergetelheid geraakte Braziliaanse singer-songwriter Ana Mazzotti. Specifiek gaat het hier om Niguem Vai Me Sugurar uit 1974 en het titelloze Ana Mazzotti dat drie jaar later verscheen. Al werd de zangeres uit Caxias do Sul in de staat Rio Grande do Sul door de Braziliaanse virtuoos Hermeto Pascoal nog ooit omschreven als een "super-muzikante", waren haar twee albums vol heerlijke samba-jazz, psychedelische funk en trippy bossa nova eigenlijk alleen bekend bij een publiek van hardcore Braziliaanse funkliefhebbers. De fatale combinatie van een gebrek aan financiële middelen, vooroordelen waartegen ze als vrouwelijke singer-songwriter moest opboksen en tenslotte haar vroegtijdige dood nadat ze op haar zevenendertigste de strijd tegen kanker verloor, zou Mazzotti er helaas van weerhouden de sterrenstatus die ze verdiende te verwerven.

Lees verder

Interview met Gyedu-Blay Ambolley @ AB

Interview met Gyedu-Blay Ambolley (AB)ABDankzij Simigwa-Do verwierf de Ghanese veteraan Gyedu-Blay Ambolley wereldfaam voor het produceren van het allereerste rapnummer in de muziekgeschiedenis. Wie de man nog eens live aan het werk wilt zien kan op 16 november aanstaande terecht in 4AD in Diksmuide, maar wij spraken Blay al voor zijn zeer gesmaakte set in de AB-Club begin van dit jaar.

Lees verder

Oumar Konaté - I Love You Inna

Oumar KonatéDeze I Love You Inna mag dan onze eerste kennismaking zijn met het oeuvre van de jonge Malinese gitaarvirtuoos Oumar Konaté, het is alweer de vijfde langspeler die de man opnam voor het Amerikaanse Clermont Music label. In eigen land is Oumar dan ook al een heuse superster met een sound die vooral de Malinese jeugd lijkt aan te spreken. Net zoals op zijn vorige albums liet Oumar zich ook voor deze I Love You Inna' opnieuw flankeren door bassist Dramane Toure (voormalig lead-gitarist bij de Malinese diva Khaira Arby) en drummer/percussionist Makan Camara. Inhoudelijk gaan Oumar's nummers van lichtvoetige liefdesliedjes als het aanstekelijke titelnummer I Love You Inna of opener Houndia ("Gao loopt vol mooie meiden") over dansnummers als Oumar Bakoi of Zankai Hora tot socio-politieke statements als Wa Toto ("het is tijd om ons land herop te bouwen") en het reggaegetinte Almounakaf ("jullie die terreur en vernieling brachten in ons land, scheer je weg!"). Op I Love You Inna zijn eigenlijk geen mindere nummers terug te vinden, maar Oumar excelleert pas echt wanneer hij zijn gitaar eens lekker kan laten huilen zoals in het al genoemde Almounakaf, Koima Djine, waarin Konaté de djinns van Koïma, een dorp in Gao aan de Nigerrivier, oproept om regen te brengen, of nog het stevig rockgetinte Ni Tchilla Sibara ("er is niemand zoals jij"). Een ding staat vast: met Oumar Kounaté is de toekomst van de Malinese muziek verzekerd!

Lees verder

Bibi Ahmed - Adghah

Bibi AhmedDe Nigerese Toeareg-gitarist/vocalist Bibi Ahmed staat vooral bekende als de frontman van Group Inerane, maar voor deze Adghah wist Gregor Samsa, oprichter van het Duitse Sounds Of Subterrania label, de man te overtuigen om het ook een solo te proberen. Het resultaat is een uiterst ingetogen album waarop naast Ahmed's stem vaak niet meer te horen is dan gitaar en wat percussie, instrumenten die Ahmed zelf inspeelde. Bibi leerde zich als kind zelf gitaar leerde spelen, maar werd op latere leeftijd de kneepjes van het vak bijgebracht door de Nigerese grootmeester Abdallah Ag Oumbaduogo. De titel van het album verwijst naar een berg die een kruispunt vormt op de grens tussen Algerije en Niger. In de tracklist lichtvoetige liefdesliedjes als Tamiditin Aïcha of Tamiditin Janette (een ode aan Bibi's echtgenote), maar ook socio-politiek geïnspireerde tracks als I Fitilan en Lucia Taura (over de ontvoogdingsstrijd van de Toearegs in Niger), of Marhaba en La La La, waarin hij respectievelijk de Libische vluchtelingen welkom heet in Niger en zijn eigen landgenoten waarschuwt om te bezinnen vooraleer de levensgevaarlijke tocht richting Europa aan te vatten. Intieme woestijnparel.

Lees verder

Alefa Madagascar!: Salegy, Soukous & Soul From The Red Island 1974-1984

Alefa Madagascar!Voor deze Alefa Madagascar!: Salegy, Soukous & Soul From The Red Island 1974-1984, doken de uit Mauritius afkomstige Percy Yip Tong en het Réunionse deejay-collectief La Basse Tropicale in de archieven van Malagassische labels als Discomad van Jean-François de Comarmond en Kaiamba van Charles Maurin Poty. Het resultaat is een 18 tracks tellende compilatie vol nummers uit de periode tussen 1974 en 1984. In Madagaskar had je in die periode natuurlijk de eigen salegy, een genre gekenmerkt door zijn typerende snelle 6/8 en 12/8 ritmes (op Alefa Madagascar! onder andere gestalte gegeven door Roger Georges' Mama, Jean Kely et Basth's Andosy Mora of Tokatoka van Kaiamba Orchestra, al klinken de nummers van die twee laatsten door het gebruik van het Hammond-orgel wat als een Malagassische versie van The Doors), maar dankzij de radio sijpelden invloeden uit Congo, Mozambique, Zuid-Afrika en Kenia ook het muzikale landschap binnen, en werden ook genres als soul (Ngôma Hoe van Papa James) en soukous (Mahonena van Ny Anjarasoa) een vaste waarde. Een beetje een vreemde eend in de bijt is Izahay Mpamita, een band die teruggreep naar de folklore van het "rode eiland", een sound die de soundtrack vormde bij de rotaka opstanden begin jaren zeventig van de vorige eeuw (een serie boeren- en studentenrevoltes die in Madagaskar plaatsvonden tussen april van 1971 en mei 1972 en tot de val van de Malagassische Republiek onder leiding van president Philibert Tsiranane leidden). Fascinerende tijdreis naar een muzikale periode in de geschiedenis van Madagaskar die het pad effende voor Malagassische supersterren als Jaojoby, D'Gary en Lego!

www.strut-records.com

Miriam Makeba - Pata Pata: Definitive Remastered Edition

Miriam MakebaSommige albums zijn zo iconisch dat ze nog weinig introductie behoeven. Neem nu deze Pata Pata, het internationale doorbraakalbum van Mama Africa Miriam Makeba dat origineel in 1966 verscheen op het Amerikaanse Reprise Records label en waarvoor ze begeleid werd door Harry Bellafonte, ondertussen al tientallen keren heruitgegeven. Strut Records koos er voor deze Pata Pata: Definitive Remastered Edition voor om zowel de mono- als stereoversies van de nummers in de tracklist op te nemen, iets wat vooral echte audiofielen zal plezieren, maar niet meteen een enorme muzikale meerwaarde oplevert. De Engelstalige nummers op Pata Pata (What Is Love, Ring Bell, Ring Bell) klinken na zoveel jaren wat naïef en gedateerd (lees: ademen nog de onschuld van de flowerpower beweging), maar Makeba's nummers in het Xhosa hebben de tand des tijds wonderwel doorstaan. Een uitzondering op het voorgaande is wellicht het atmosferische West Wind, dat later nog gecoverd werd door Nina Simone.

Lees verder

Interview met Dub Colossus @ Reggae Geel

Interview met Nick 'Dubulah' Page (Dub Colossus) @ Reggae Geel — foto © Fabrice De SmedtReggae GeelNick 'Dubulah' Page, de drijvende kracht achter Dub Colossus had de afgelopen jaren af te rekenen met serieuze gezondheidsproblemen en dus werd het noodgedwongen wat stil rond zijn muzikale hobby­project. Met Dr Strangedub, Or How I Learned To Stop Worrying And Dub The Bomb staat Dub Colossus er nu echter weer helemaal. Hoog tijd dus voor een diepgaand gesprek over deze fascinerende Jamaicaans-Engels-Ethiopische kruisbestuiving!

Lees verder

Dub Colossus - Dr Strangedub, Or How I Learned To Stop Worrying And Dub The Bomb

Dub ColossusHet was wat stil geworden rond Dub Colossus, het hobbyproject van Nick 'Dubulah' Page. Met goede redenen trouwens: de man kreeg af te rekenen met serieuze gezondheidsproblemen en besloot daarna om dat nieuwe album volledig zelf te financieren en een crowdfundingactie op touw te zetten. Voor Dr Strangedub, Or How I Learned To Stop Worrying And Dub The Bomb, een titel die in het licht van Dubulah's eigen situatie natuurlijk wel kan tellen, maar die natuurlijk ook een knipoog is naar Dr Strangelove or: How I learned To Stop Worrying and Love the Bomb, de cultklassieker van Stanley Kubrick uit 1964 met Peter Sellers in de hoofdrol, en volgens Page: "…a reflection on the strange Trumpanonic-Brexiting coldwar 3 weirdness presently ongoing…", herwerkte Nick zes tracks uit Addis To Omega (titelnummer Addis To Omega, Keep On Rocking, Fight Back, Orpheus Underground, Family Man en A Voice), stuk voor stuk uitstekende dubversies van de vocal cuts op het vorige album, en voegde daar nog eens acht nieuwe composities aan toe.

Lees verder

BaBa ZuLa - Derín Derín

BaBa ZuLaAls we de dubbele compilatie XX uit 2017 even buiten beschouwing laten, is deze Derín Derín (Turks voor "diep, diep") de eerste langspeler van het Turkse muzikale rebellencollectief BaBa ZuLa in zowat 5 jaar. Wij mogen hun mix van Turkse psychedelica, Anatolische folk met invloeden uit de Duitse krautrock dan beschouwen als een rebelse muzikale anti-beweging in het Turkije van Erdogan, maar zelf zien de leden van BaBa ZuLa hun muziek eerder als kunst, zoals oprichter, vocalist en saz-speler Osman Murat Ertel verklaart: "Art is our language. We're an art group! My father and my uncle were artists. I grew up watching and hearing them. I learned that the barriers between (different) areas of art can be broken. I think there's a consciousness awakening, but it will take time to grow. We keep pushing!". Het instrumentale gedeelte van dit album evolueerde uit muziek die BaBa ZuLa componeerde voor een documentaire over valken: "We learned a lot about the birds while we were making the soundtrack. After we'd completed it, we began to think about new layers and elements we could add.". Het recept van de band is doorheen de jaren alsmaar meer gelaagd geworden. Zo werkte de band voor XX nauw samen met dubmeester Mad Professor en is dus ook dat genre deel gaan uitmaken van de sound van BaBa ZuLa.

Lees verder

Habib Koite - Kharifa

Habib KoiteZowat vijfentwintig jaar na zijn langspelerdebuut Muso Ko en vijf jaar na voorganger Soô is de Malinese bard Habib Koite terug met Kharifa. De sound van Koite is doorheen de jaren duidelijk verfijnder geworden, maar aan de formule werd weinig of niet gemorreld. Wat op Kharifa (Bambara voor "wat we je toevertrouwen", een oproep aan elk individu om zijn of haar verantwoordelijkheid op te nemen in de samenleving) dan ook vooral opvalt zijn de samenwerkingen met onder andere Toumani Diabate (wiens kora te horen is in Forever), Amy Sacko, de echtgenote van Bassekou Kouyate en lead-vocaliste in diens band Ngoni Ba, maar ook Koite's neef M'Bouillé Koite en Habib's zoon Cheik Tidiane Koite, of nog de Guineese gitaarlegende Sekou 'Bembeya' Diabaté (medeoprichter van het legendarische Bembeya Jazz, wiens slidegitaar te horen is in Forever). Veteraan Boubacar Traore is dan wel niet te horen op Kharifa, maar schreef mee aan Ntolognon (dat zich toepasselijk laat vertalen als "vriendschap").

Lees verder

Tinariwen - Amadjar

TinariwenHet verhaal achter deze Amadjar (Tamasheq voor "onbekende bezoeker") begint in oktober 2018 op het Taragalte Festival voor nomadische culturen in de Marokkaanse Sahara. Na hun set op het festival reden de leden van Tinariwen meteen door richting Nouakchott, de hoofdstad van Mauritanië, een trip van bijna twee weken. Elke avond hield de karavaan ergens halt en begonnen de verschillende muzikanten onder de prachtige open sterrenhemel te werken aan de fundamenten voor deze langspeler. Eenmaal op hun bestemming trokken ze twee weken lang de Mauritaanse woestijn in vergezeld door de Moorse griot Noura Mint Seymali en haar echtgenoot, gitarist Jeich Ould Chigaly.

Lees verder

Marcos Valle - Sempre

Marcos ValleSempre mag dan een splinternieuwe langspeler van de Braziliaanse veteraan Marcos Valle zijn, dit album klinkt alsof het in de jaren zeventig of tachtig van de vorige eeuw geproduceerd werd. Voor de juiste sound haalde Valle onder andere Azymuth-bassist Alex Malheiros, trompettist Jesse Sadoc, al jaren één van zijn vaste muzikale kompanen, en percussionist Armando Marcal aan boord. Het geheel werd dan ook nog eens geproduceerd door Daniel Maunick (zoon van Incognito-frontman Bluey). Het resultaat is een langspeler vol vintage klinkende disco (opener Olha Quem Tá Chegando), cosmic samba (Odisséia) en late-night jazz-funk (Odisséia, het bijna als West-Coast funk klinkende Distância), met als orgelpunt het negen minuten durende Odisséia dat van jazz-funk langzaam evolueert naar psychedelische samba. Sempre telt 9 nieuwe tracks en besluit met instrumentale versies van Alma en Minha Romã. Braziliaanse samba-disco-funk voor de eeuwigheid!

www.faroutrecordings.com

Ekiti Sound - Abeg No Vex

Ekiti SoundMet Ekiti Sound creëerde de in Londen gevestigde Nigeriaanse muzikant, vocalist en producer Leke 'Chif' Awoyinka een muzikale dialoog tussen twee wereldsteden: Londen en Lagos. Die dualiteit zet zich zowel inhoudelijk als stilistisch door over het hele album, want Abeg No Vex (pidgin-Engels voor: "Don't be angry!" of "Wees niet boos!") gaat niet enkel over Londen versus Lagos, maar ook over yin versus yang, universitair tegenover ongediplomeerde, straatcultuur versus haute couture, en zelfs het platteland van Nigeria (de naam van het project is een knipoog naar Ekiti, de staat in het zuidwesten van Nigeria waar Leke's vader vandaan komt) versus de chaos van de grootstad Lagos (waar Chif's moeder woonde). Chif pendelt al jaren heen en weer tussen de twee steden en werkte nog een tijdje als sound editor in Nollywood, de bloeiende filmindustrie in Nigeria, de bekende Pinewood Studios in het Verenigd Koninkrijk, en is de drijvende kracht achter de Lagos Music Conference, de eerste internationale Afrikaanse muziekbeurs. Leke omschrijft Abeg No Vex als: "…the soundtrack to the new diaspora, actively creating a new narrative for the modern African experience with a global perspective." waarvoor hij zowel inspiratie putte uit squat parties in Oost-Londen als sessies in Fela Kuti's Shrine in Ikeja.

Lees verder