Tinariwen - Amadjar

TinariwenHet verhaal achter deze Amadjar (Tamasheq voor "onbekende bezoeker") begint in oktober 2018 op het Taragalte Festival voor nomadische culturen in de Marokkaanse Sahara. Na hun set op het festival reden de leden van Tinariwen meteen door richting Nouakchott, de hoofdstad van Mauritanië, een trip van bijna twee weken. Elke avond hield de karavaan ergens halt en begonnen de verschillende muzikanten onder de prachtige open sterrenhemel te werken aan de fundamenten voor deze langspeler. Eenmaal op hun bestemming trokken ze twee weken lang de Mauritaanse woestijn in vergezeld door de Moorse griot Noura Mint Seymali en haar echtgenoot, gitarist Jeich Ould Chigaly.

Lees verder

Marcos Valle - Sempre

Marcos ValleSempre mag dan een splinternieuwe langspeler van de Braziliaanse veteraan Marcos Valle zijn, dit album klinkt alsof het in de jaren zeventig of tachtig van de vorige eeuw geproduceerd werd. Voor de juiste sound haalde Valle onder andere Azymuth-bassist Alex Malheiros, trompettist Jesse Sadoc, al jaren één van zijn vaste muzikale kompanen, en percussionist Armando Marcal aan boord. Het geheel werd dan ook nog eens geproduceerd door Daniel Maunick (zoon van Incognito-frontman Bluey). Het resultaat is een langspeler vol vintage klinkende disco (opener Olha Quem Tá Chegando), cosmic samba (Odisséia) en late-night jazz-funk (Odisséia, het bijna als West-Coast funk klinkende Distância), met als orgelpunt het negen minuten durende Odisséia dat van jazz-funk langzaam evolueert naar psychedelische samba. Sempre telt 9 nieuwe tracks en besluit met instrumentale versies van Alma en Minha Romã. Braziliaanse samba-disco-funk voor de eeuwigheid!

www.faroutrecordings.com

Ekiti Sound - Abeg No Vex

Ekiti SoundMet Ekiti Sound creëerde de in Londen gevestigde Nigeriaanse muzikant, vocalist en producer Leke 'Chif' Awoyinka een muzikale dialoog tussen twee wereldsteden: Londen en Lagos. Die dualiteit zet zich zowel inhoudelijk als stilistisch door over het hele album, want Abeg No Vex (pidgin-Engels voor: "Don't be angry!" of "Wees niet boos!") gaat niet enkel over Londen versus Lagos, maar ook over yin versus yang, universitair tegenover ongediplomeerde, straatcultuur versus haute couture, en zelfs het platteland van Nigeria (de naam van het project is een knipoog naar Ekiti, de staat in het zuidwesten van Nigeria waar Leke's vader vandaan komt) versus de chaos van de grootstad Lagos (waar Chif's moeder woonde). Chif pendelt al jaren heen en weer tussen de twee steden en werkte nog een tijdje als sound editor in Nollywood, de bloeiende filmindustrie in Nigeria, de bekende Pinewood Studios in het Verenigd Koninkrijk, en is de drijvende kracht achter de Lagos Music Conference, de eerste internationale Afrikaanse muziekbeurs. Leke omschrijft Abeg No Vex als: "…the soundtrack to the new diaspora, actively creating a new narrative for the modern African experience with a global perspective." waarvoor hij zowel inspiratie putte uit squat parties in Oost-Londen als sessies in Fela Kuti's Shrine in Ikeja.

Lees verder

Arrels De Grācia - Remena, Nen!

Arrels De GrāciaDe nummers op deze Remena, Nen! (vrij vertaald uit het Catalaans: "dans kind!") behoren tot het collectieve geheugen van de Catalanen en gaan tot wel drie of vier generaties terug. In hun oorspronkelijke vorm doken ze voor het eerst op in de jaren twintig van de vorige eeuw, vereeuwigd door artiesten als Pilar Alonso en Mercč Serķs en werden in 1970 nieuw leven ingeblazen op het album Remena Nena van Guillermo Motta. Arrels De Grācia (Catalaans voor "wortels in Grācia", verwijzend naar het district Grācia, een stadsdeel van Barcelona dat een belangrijke rol speelde in de ontwikkeling van de rumba catalana), een band rond voalist/gitarist Jonatan Ximenis, bassis Tony Reyes, Núria Garcia op viool, Laura Santos, Chiqui Amaya en Fanny Hebrard op backing vocals en Jack Chakatanga op gitaar en percussie, nam het album vol evergreens nu opnieuw op en stak de nummers met de toestemming van Motta in een rumba catalana jasje. Stukje Catalaanse muziekgeschiedenis in een aanstekelijk nieuw jasje!

www.satelitek.com | www.xmd.nl

Dhoad - Times Of Maharajas

DhoadDhoad is een kleurrijke zigeunerfanfare uit de deelstaat Rajasthan in het noordwesten van India grenzend aan Pakistan, vernoemd naar de maharadja's (vertaald uit het Sanskriet: "grote heersers") die er eeuwenlang de plak zwaaiden (zie ook de titel van dit album). Bandleider en tabla-speler Rahis Bharti kreeg zijn muzikale erfenis met de paplepel mee van zijn vader Ustad Rafeek, die op zijn beurt het vak leerde van zijn grootvader Ustad Rasool Buxkhan. Maar de hele familiale muziektraditie gaat wel zeven generaties terug, toen de voorouders van Rahis en zijn broers Teepu Khan (tabla en vocals), Sanjay Khan (lead vocals en harmonium) en Amrat Hussain (tabla), de kost verdienden met het opvrolijken van het hof bij feestelijke gelegenheden als geboortes, trouwerijen en religieuze ceremoniën. In de tracklist zijn dan ook echo's uit die geschiedenis te horen in de vorm van Sona Ra Button Banna, waarin de geboorte van een prins gevierd wordt, Dhanra Saheba Ji, over de aankomst van een bruidsstoet, of Janwariyo (Romantic Peacock), waarin de pauw zowel staat voor de komst van het regenseizoen, een symbool van weelde, als een teruggekeerde geliefde symboliseert. Dat klinkt de ene keer opzwepend (Breathing Under The Water, Janwariyo/Romantic Peacock, afsluiter Begha Ghara Ayo/Maharani Longing For Maharaja) en dan weer bezwerend (Dhanra Saheba Ji/Dream Wedding, Lullaby, Nagar Bęle/Never Let You Go…). Indisch muzikaal werelderfgoed!

www.dhoad.com | www.arcmusic.co.uk