Dona Onete - Banzeiro

Dona OneteDe voormalige geschiedenislerares, folkloriste, vakbondsafgevaardigde, cultuursecretaris en kinderauteur Dona Onete mag haar muzikale debuut, het uit 2014 daterende Feitiço Caboclo, pas op haar 73ste opgenomen hebben, uitgezongen is de Braziliaanse zangeres blijkbaar nog lang niet. Wat al meteen van bij opener Tipiti opvalt aan Banzeiro (de golfslag die een voorbijvarend schip veroorzaakt) is dat het tempo van sommige van de tracks op het album een stuk hoger ligt dan op Feitiço Caboclo het geval was. Zo is het titelnummer een zogenaamde "banguê", een genre dat ook wel bekendstaat als het Braziliaanse antwoord op ska. Van een zelfde orde is Na Linha Do Arco Iris ("de lijn van de regenboog", een nummer opgedragen aan haar fans in de LGBT-gemeenschap, waarin ze zingt: "…come out of the wardrobe, cross the line of the rainbow and be who you want to be!"). Faceira en No Meio Do Pitiú zijn dan weer de typische carimbos waarvoor Onete bekend staat. In dat laatste nummer bezingt de zangeres het naar vis geurende water dat je ruikt als op de bekende vismarkt van Ver-o-Peso het ijs begint te smelten. In Quiemose E Tremoso, een nummer over de kruidenmengeling die Dona Onete uitvond om de diversiteit van de bewoners van Para te reflecteren ("Quiemoso is a spice from the Africans that burns the mouth, jambu is a spice from the indigenous the makes the mouth tremble, whilst the olive oil is from the Portuguese and holds it together."), zijn dan weer duidelijk invloeden uit de cumbia te horen en wie het tempo echt even naar beneden wil kan terecht bij bolero's als Coração Brechó, waarin de zangeres haar hart vergelijkt met een tweedehandswinkel vol gelukkige en trieste herinneringen, of het licht aangebrande Quando Eu Te Conheci. Braziliaans op zijn best!

www.donaonete.com.br | www.maisumdiscos.bandcamp.com

Newen Afrobeat - Newen Plays Fela EP + Newen Afrobeat

Newen AfrobeatNewen AfrobeatBij de landen waar er ondertussen ook lekkere afrobeat geproduceerd wordt mag u vanaf nu ook Chili aanduiden. Het vijftienkoppige Newen Afrobeat werd in 2009 opgericht en de band heeft met het twee tracks tellende Newen Plays Fela net een nieuwe EP uit. Maar omdat twee nummers - ook al duren die elk meer dan tien minuten - die dan ook nog eens, weliswaar geslaagde, covers zijn van Fela's Opposite People en Upside Down, wellicht net iets te weinig zeggen over het muzikale potentieel van de band, kunt u ook nog het titelloze debuut van de band uit 2013 eens checken. Inspiratie voor de naam van hun band vond Newen Afrobeat bij de Mapuche (een inheemse minderheid in Zuid-Chili en Zuid-Argentinië), want in het Mapudungun betekent newen "kracht" of "levensenergie". Je moet maar naar de meer dan dertien minuten durende opener Santiago op Newen Afrobeat luisteren om te weten waar Newen voor staat. Het nummer begint met een toespraak van de extreemlinkse ex-president van Uruguay Pepe Mujica die onder andere van leer trekt tegen de steeds verder oprukkende kapitalistische globalisatie (een onderwerp waar de band het ook in P.D.T.N. (Prostitutos De Transnacional) nog over heeft). Een mondje Spaans kunnen is wel een vereiste, want alle nummers op het debuut van de band worden in de taal van Cervantes gezongen (enkel in afsluiter Que Sabemos komen ook enkele lijnen in het Mapudungun voor). Uitstekende Latijns-Amerikaanse afrobeat-ontdekking!

Op 29 juni staat Newen Afrobeat samen met Aboubakar Traoré & Balima Foly in de Brusselse VK in het kader van Mukambo's Afro-Groove Sessions, de eerste editie van wat een samenwerkingsverband moet worden tussen onze eigenste DJ Mukambo en voorgenoemde Brusselse concertzaal.

www.newenafrobeat.com

Arthur Verocai - Encore

Arthur VerocaiMet een heruitgave op vinyl zet Far Out Recordings de tiende verjaardag van Arthur Verocai's meesterwerk Encore in de schijnwerpers. Het verhaal van Encore begon toen Far Out-baas Joe Davis in een stoffige platenzaak in Rio per toeval op Arthur's titelloze debuut uit 1972 stootte. Bij de release werd Arthur Verocai genadeloos neergesabeld door critici en zowel het album als de artiest verdwenen daarna in de obscuriteit. Onterecht zo blijkt ondertussen, want Verocai creëerde zijn eigen unieke sound waarin hij Braziliaanse invloeden vermengde met Amerikaanse soul en cinematografische elementen. Heel wat jaren later legde Davis het album, dat ondertussen tot zijn absolute favorieten was gaan horen, op voor producer-duo Mark 'Troubleman' Pritchard en Dave Brinkworth en al snel werd over een mogelijke opvolger gebrainstormd. Het duo zocht Arthur op in Brazilië en spaarde vervolgens kosten nog moeite om ook zoveel mogelijk van de muzikanten die destijds aan Verocai's debuut meewerkten (Robertinho Silva, Paulinho, Bigorna…) op te sporen. Als kers op de taart werden ook de drie leden van Azymuth aan boord gehaald en het resultaat werd Encore, een moderne Braziliaanse klassieker vol heerlijke samba-soul en cinematografische soundscapes.

www.faroutrecordings.com

New Cool Collective Big Band feat. Thierno Koite - New Cool Collective Big Band feat. Thierno Koite

New Cool Collective Big Band ft. Thierno KoitéAls je na het beluisteren van Tribute To Ndiouga Dieng, het nieuwe album van Orchestra Baobab, nog niet voldaan bent, kunnen we u zeker deze New Cool Collective Big Band feat. Thierno Koite aanraden. De negentienkoppige Nederlandse band sloeg voor dit album, waarmee ze tegelijk de twintigste verjaardag van hun DOX Records label in de verf willen zetten, de handen ineen met Thierno Koite, altsaxofonist bij het al vernoemde Orchestra Baobab en Le Sahel. In de tracklist zowel nieuwe composities als het reggae-getinte Padee, het op de Senegalese mbalax-ritmes gebaseerde Yassa of het wat Tex-Mex klinkende Chega ("genoeg"), maar ook werk uit het repertoire van Thierno (opener Myster Tier, Moussa Caravelle, een nummer dat Koite zowel opdroeg aan zijn zoon Moussa als zijn oude saxofoon-leraar) en herwerkingen van bestaande New Cool Collective nummers als Pambiche of Thierno, telkens met de sax van Koite in de hoofdrol. Nederlands-Senegalees feestje!

www.newcoolcollective.com | www.doxrecords.com

The Battle Of Santiago - La Migra

The Battle Of SantiagoLa Migra (Spaans slang voor de gevreesde Amerikaanse immigratiepolitie of ICE, Immigration and Customs Enforcement en dus een titel die momenteel wel kan tellen) is alweer de derde langspeler van de Canadees-Cubaanse band rond bassist en producer Michael Owen, maar wel het eerste The Battle Of Santiago album waarop ook vocals te horen zijn. Het album opent met Aguanileo, een zeven minuten durende bezwerende ode aan Ogun de orisha van de krijgers in de santeria-religie. Ook in Barasu-Ayo Pt. 1 & 2 staat een orisha centraal, deze keer Elegua die symbool staat voor het lot. The Battle Of Santiago staat voor een aanstekelijke bezwerende mix van rock (Pa' Bailar, Cimarron), Afro-Cubaanse ritmes, jazz (instrumentals Rumba Libre en Bomba Grande) en dub, en La Migra werd volledig in de privé-studio van de band opgenomen. Ontdekking!

www.thebattleofsantiago.com | www.madewithpencilcrayons.com

Juana Molina - Halo

Juana MolinaBeetje een randgeval deze Halo van de Argentijnse Juana Molina, want veeleer dan tropische "wereldmuziek" betreft het hier eigenlijk Spaanstalige indiepop al dan niet met een experimenteel kantje. Achter de titel van het album steekt een heel verhaal. Op de hoesfoto begluren de ogen van de zangers u vanuit een bot. Botten en beenderen staan symbool voor het verleden en het vergankelijke, en in oude volksverhalen waren begraven beenderen vaak ook de oorzaak van het zogenaamde luz mala ("het kwade licht"), bij ons beter bekend als een dwaallicht: zwevende lichtgevende entiteiten die vaak gesignaleerd worden boven moerassen of in de nabijheid van begraafplaatsen en soms speels, maar ook kwaadaardig kunnen zijn. Mysterieus zijn de dwaallichten in ieder geval, net als de muziek van Juana Molina, die de nummers voor deze zevende langspeler opnam tussen haar eigen homestudio in Buenos Aires en de Sonic Ranch in Texas.

Op dinsdag 20 juni komt Juana Molina Halo live voorstellen in De Roma.

www.juanamolina.com | www.crammed.be

Oumou Sangare - Mogoya

Oumou SangareAcht jaar is het ondertussen geleden dat Oumou Sangare, de nachtegaal van Wassoulou, haar fans nog eens verblijdde met een nieuw album. Voor deze Mogoya (vrij vertaald: "de mensen van tegenwoordig") neemt ze een nieuwe start: het vertrouwde World Circuit Records label behoort tot het verleden en dit nieuwe album verschijnt op het kleinere Franse No Format label. Mogoya werd opgenomen tussen Stockholm en Parijs, met respectievelijk Andreas Unge en het Franse productieteam A.L.B.E.R.T. (Vincent Taurelle, Ludovic Bruni en Vincent Taeger) achter de knoppen. Zelf zegt de Malinese zangeres over het album: "This time around I wanted to go for a more modern sound, to satisfy the youth but being careful, all the while, to respect my culture and my tradition.". In de nummers op 'Mogoya' laat Oumou uiteenlopende onderwerpen aan bod komen: in Yere Faga feat. Tony Allen doorbreekt ze het taboe rond zelfmoord, Minata Wataba ("Minata de leeuwin"), is eigenlijk een ode aan Oumou's moeder, maar gaat ook over de moed en veerkracht die moeders vaak aan de dag moeten leggen, in Fadjamou heeft ze het dan weer over het belang van familienamen in de West-Afrikaanse cultuur, Mali Niale is een ode aan haar thuisland, waarin ze Malinezen in de diaspora aanmoedigt om terug naar huis te komen en in Kamelemba veroordeelt ze het gedrag van mannen die vreemdgaan de normaalste zaak van de wereld vinden. De Afrikaanse diva is duidelijk nog lang niet uitgezongen en beleeft met deze Mogoya haar tweede jeugd!

Op zaterdag 1 juli staat Oumou Sangare op Couleur Café.

www.noformat.net

Ondatropica - Baile Bucanero

OndatropicaVoor de opvolger van hun gesmaakte titelloze debuut uit 2012 trokken Will Holland en zijn keur aan Colombiaanse muzikanten zich deze keer terug op Isla de Providencia, een eilandje tussen Jamaica en Puerto Rico dat tegenwoordig deel uitmaakt van het Colombiaanse departement Archipelago de San Andres, Providencia y Santa Catalina. Het eiland werd eerst gekoloniseerd door de Britten, die er onder andere een puriteinse kolonie oprichtten, maar het was vooral de uitvalsbasis voor Engelse kapers als Henry Morgan die van daaruit de Spaanse vloot het vuur aan de schenen legden. Het eiland werd in 1641 ingenomen door de Spanjaarden en tegenwoordig is het een smeltkroes van Engelse, Spaanse en Afrikaanse invloeden en weerspiegelt zo perfect de Caribische identiteit waar Ondatropica voor Baile Bucanero (vrij vertaald "dans van de zeerovers" en dus ook een knipoog naar het kaperverleden van het eiland) naar op zoek was. Of zoals ze het zelf samenvatten: "A group of musicians transformed into buccaneers, raising a toast to their treasure: melodies and grooves!" Het levert een bezwerend feestje op waarin Colombiaanse genres als champeta criolla (Bogota, een ode van Michi Sarmiento aan de hoofdstad van Colombia, die voor de gelegenheid in een nieuw jasje gestoken werd), en cumbia (Malaria, Cumbia De Los Bucaneros, Soy Campesino) vlot overvloeien in typisch Caribische genres als calypso (Commotion, Lazylypso) en dancehall/reggae (Come Back Again, afsluiter Trustin') en de band voor Hummingbird zelfs een enkele keer de Afrikaanse afrobeat-toer op gaat.

www.ondatropica.com | www.soundwayrecords.com

Lord Echo - Harmonies

Lord EchoLord Echo, het klinkt als de naam van een vergeten calypsonian, maar het is eigenlijk het alter-ego van de Nieuw-Zeelandse producer, multi-instrumentalist en deejay Mike Fabulous (tevens gitarist en producer bij The Black Seeds). Echo is ondertussen alweer aan zijn derde langspeler toe en werkt altijd min of meer volgens hetzelfde concept en dat zowel visueel (de hoezen van zijn albums) als auditief: "Many people are concerned with always trying something different, but I'm interested in trying to make the same thing again and again. It's a challenge. How many ideas can you squeeze out of one concept, out of one sonic palette? This is one of the restrictions I apply to myself. I tried to use the same instruments and approach as the last record. I made the cover in exactly the same format. Of course, it's inevitable that i twill come out different in spite of this approach, but that's not the point!". Het resultaat is een pareltje van een album waarop Echo op magistrale wijze reggae, rocksteady, dub, disco, makossa (C90 Eternal, Makossa No. 3) en soul in elkaar laat overvloeien, met als absolute uitschieters wellicht de lovers rock van Low To The Street feat. Lisa Tomlins eindigend in een geweldige orgelsolo, Note From Home, waarin Toby Laing's zwoele stem ons deed denken aan Sade en afsluiter I love Music, opnieuw met Lisa Tomlins, en een heerlijke lovers rock cover van de soul classic van The O'Jays. Het enige wat wij ons bij het beluisteren van Harmonies betreurden, was dat we Lord Echo nu pas ontdekt hebben!

www.soundwayrecords.com

Kasai Allstars & Orchestre Symphonique Kimbanguiste - Around Félicité Soundtrack

Kasai Allstars & Orchestre Symphonique KimbanguisteHoewel de band het gros van de nummers op deze Around Félicité voor zijn rekening nam, is dit geen nieuwe langspeler van het Congolese Kasai Allstars, maar wel de soundtrack bij Félicité, een film van de Senegalese regisseur Alain Gomis, die zich dan weer wel helemaal in het universum van Kasai Allstars afspeelt. Het hoofdpersonage in de film, Muambuyi, vertolkt door Vero Tshanda, is een trotse vrijgevochten vrouw die zangeres is bij Kasai Allstars en doorheen de film moet proberen haar zoon uit de greep van de straten van Kinshasa te houden. Naast de nummers van Kasai Allstars zijn er op Around Félicité ook nog drie composities van de Estse componist Arvo Pärt terug te vinden, vertolkt door het Orchestre Symphonique Kimbanguiste; nummers die ons wat deden terugdenken aan de soundtrack die Ennio Morricone destijds componeerde voor The Mission. Kers op de taart is een tweede schijfje, Félicité Remixes met daarop nog eens 10 remixen door onder andere Clap! Clap!, Daedalus, Africaine 808 en RAMZi.

www.crammed.be | www.felicite-lefilm.com

M, Toumani Diabate & Sidiki Diabate - Lamomali

M, Toumani Diabate & Sidiki DiabateMet Lamomali ziet zanger en componist Matthieu Chedid aka. M een droomproject gerealiseerd. Voor dit album werkte de Frans-Libanees-Egyptische muzikant samen met kora-virtuozen Toumani en Sidiki Diabate en voor de vocale gedeeltes nodigde hij dan weer gasten als Amadou & Mariam, Oxmo Puccino, Mamani Keita, Santigold en vooral Fatoumata Diawara, die in maar liefst vijf nummers te horen is, uit. Hoewel M in Parijs al meer dan twintig jaar met Malinese muzikanten samenwerkt, blijft hij zichzelf toch een beetje als een buitenbeentje beschouwen; vandaar ook de titel van het album, Lamomali, een woordspeling op Mali en anomalie. Opener Manitoumani is een ode aan Toumani Diabate en zijn instrument de kora en met het disco-getinte Bal De Bamako, een van de aanstekelijkste nummers op Lamomali, doet M hetzelfde voor de Malinese hoofdstad Bamako. Voor Cet Air gaat M dan weer de dubby afro-reggae toer op en in Le Bonheur verweeft hij traditionele Malinese muziek op een betoverende manier met klassieke vocalen en elektronica. Vanwege het onderwerp van en het grote aantal gasten dat opduikt in 'Solidarité' (Ibrahim Maalouf, Sajay Khan, Santigold, Seu Jorge, Youssou N'Dour, Chacha…), alweer funky disco, doet het nummer wat denken aan een moderne versie van benefietsingles als Do They Know It's Christmas of We Are The World. Het meest traditionele nummer op Lamomali is Mama waarvoor Mamani Keita de krachten bundelde met Moriba Diabate. De grootmoeder van M was, van auteur en poëet Andrée Chedid en het citaat uit haar gedicht Toi, dat ook op de hoes van het album prijkt, vat de gedachtegang achter dit project perfect samen: "Toi, qui que tu sois, je te suis bien plus proche qu'étrange."

Op vrijdag 30 juni komt M dit project live voorstellen op Couleur Café.

www.labo-m.net | www.wagram.fr

Piri - Vocês Querem Mate?

PiriIn de reeks heruitgaven van releases op het Quartin label presenteert Far Out Recordings na Victor Assis Brasil's Toca Antonio Carlos Jobim en Jose Mauro's Obnoxious nu deze Vocês Querem Mate? ("willen jullie doden?"), het debuut van Piry Reis, beter bekend als Piri; een album dat in zijn originele vinylversie uit 1970 een heus verzamelobject geworden is en op het internet gemakkelijk enkele honderden euro waard is. De persrelease bij Vocês Querem Mate? maakt gewag van "dreamy and ethereal, groovy Brazilian psych-folk", en daar willen wij ons graag bij aansluiten. Vederlichte flower power uit een periode toen Brazilië nochtans gebukt ging onder een militair bewind (waarnaar de titel van het album natuurlijk een knipoog is).

www.faroutrecordings.com

Orchestra Baobab - Tribute To Ndiouga Dieng

Orchestra Baobab Wij dachten eerlijk gezegd dat het lied van Orchestra Baobab ver uitgezongen was, maar net zoals bij hun Beninse collega's van Le Tout Puissant Orchestre Poly-Rythmo het geval was, had de Senegalese band een overlijden te betreuren en hebben daarnaast ook nog enkele bandleden andere oorden opgezocht (gitaristen Latfi Ben Jelloun en Barthélemy Attisso verlieten beiden de band). Samen met Balla Sidibe, Rudy Gomis en Thione Seck gold Ndiouga Dieng al sinds het plotse overlijden van Laye Mboup in 1974 als één van de stemmen van Orchestra Baobab en het is dan ook niet meer dan logisch dat de overgebleven bandleden dit nieuwe album aan hem opdroegen. Voor de rest is het business as usual en gaat Orchestra Baobab op Tribute To Ndiouga Dieng gewoon door waar ze ons achterlieten met het alweer uit 2007 (!) daterende Made In Dakar. Ndiouga Deng is daarboven ondertussen in goed gezelschap en wij bouwen hier beneden gewoon een stomend Senegalees feestje ter zijner ere!

U kunt het trouwens ook zelf live meemaken, want op 5 mei staat Orchestra Baobab in het kader van het Afrika Filmfestival in Het Depot in Leuven. Allen daarheen!


www.orchestrabaobab.com | www.worldcircuit.co.uk

Jamaram - Freedom Of Screech

JamaramHet Duitse Jamaram zette al vaker een dier op de hoes van hun albums: voor Jameleon uit 2010 was dat een kameleon, voor Heavy Heavy, het samenwerkingsproject met Acoustic Night Allstars uit 2015 kozen ze voor een olifant, en voor deze Freedom Of Screech is het een kleurrijke papegaai geworden. De albumtitel is een oproep tot ruimdenkendheid en respect, en is vooral bedoeld als een statement tegen het steeds verder oprukkende isolationistische denken. Het reflecteert zich ook in de nummers op het album, een ware caleidoscoop aan genres gaande van reggae (Like A Rock, Never Ever, Cross The Line) en ska (opener Back In The Day, Girlfriend) over hip-hop (Off My Lawn) en funkrock (Worlds Apart) tot zelfs wat salsa (Pa Mi Gente), dancehall met Indische percussie (We Got The Groove) en singer-songwriter pop (Honey Bee). Release die even veelkleurig is als de pluimen van de papegaai op de hoes!

www.jamaram.de | www.turban-records.de

King Ayisoba - 1000 Can Die

King AyisobaMet deze 1000 Can Die probeert de Ghanese kologo-speler (een traditionele luit) King Ayisoba de traditionele ritmes die hij van zijn vader aangeleerd kreeg naar de eenentwintigste eeuw te tillen. Aangevuld met percussie op guluku, dundun en bembe trommels en elektronica levert dat een rauwe sound op die zeker niet iedereen zal smaken. En King Ayisoba mag dan traditionele ritmes gebruiken, zijn teksten, afwisselend gebracht in Frafra, Twi en Pidgin Engels, zijn dat allerminst. In opener Africa Needs Africa vat hij mooi de problemen van zijn continent samen: corrupte leiders, jongeren die uit wanhoop richting Europa vluchten en datzelfde Europa dat de Afrikaanse rijkdommen blijft plunderen als was het hun eigendom, titelnummer 1000 Can Die waarschuwt dan weer voor de horror en het menselijke leed die een oorlog kunnen veroorzaken, en Ndeema gaat over de traditionele manier waarop ze in Ghana huwelijksproblemen oplossen (de vrouw trekt een poosje opnieuw bij haar ouders in). Opvallende gasten op het album zijn reggaelegende Lee 'Scratch' Perry die samen met de Ghanese rapper M3nsa te horen is in het titelnummer, en de Nigeriaanse saxofonist Orlando Julius, die opduikt in Dapagara. Het enige nummer waarin de kologo van Ayisoba niet te horen is, is Wine Lange, waarin Sakuto Yongo's de honneurs waarneemt op zijn gonje, een éénsnarige viool. Oude tradities uit het donkere continent nieuw leven ingeblazen.

Het concert in de Brusselse Ancienne Belgique in het kader van het BRDCST festival hebt u net gemist, maar King Ayisoba staat op 9 april nog in Het Bos in Antwerpen.

www.kingayisoba.net | www.glitterbeat.com | www.xmd.nl

Daniel Dzidzonu - Unknownland + Vikpomé

Daniel DzidzonuDaniel DzidzonuDe Togolese trompettist Daniel Dzidzonu geldt nu al een poosje als een absolute revelatie in de Belgische afrobeat- en jazz-scene. Hoog tijd dus om zijn muziek ook op plaat verkrijgbaar te maken en dat doet Zephyrus met niet één maar twee vinylreleases tegelijk: Unknownland en Vikpomé. Met de titel van dat laatste album, vrij vertaald "kleine ruimte", wil Daniel aangeven dat we nooit mogen vergeten om te genieten van de kleine dingen in het leven, want het zijn net die mooie details die het pad naar iets groters verlichten. Ook al wordt Dzidzonu's sound vaak vergeleken met de vintage afrobeat uit de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw - zelf omschrijft hij zijn sound liver als "new generation afrobeat" - met een twintigkoppige band toeren is helaas niet meer van deze tijd en dus staat Daniel de ene keer met een trio op het podium, dan weer met een kwintet, en als echt alles uit de kast gehaald moet worden met een zevenkoppige band en twee gastvocalisten. Daniel kreeg zijn eerste bugel al op zeer jonge leeftijd van zijn vader (die zelf percussionist was in het lokale kerkorkest) en bleek meteen een natuurtalent. Vele jaren later verhuisde Dzidzonu naar België waar hij in 2009 een jazzopleiding volgde aan de muziekacademie van Evere. Voor hij zich uiteindelijk volledig op zijn solocarrière stortte, speelde Daniel nog een tijdje samen met Oghene Kologbo, destijds nog gitarist bij Fela zelve. Twee keer funky afro-groove van een opkomend toptalent!

U moet alvast zeker niet te vrezen dat u Daniel Dzidzonu deze zomer niet aan het werk zult zien, want de man staat zowat op elk festivalpodium van Couleur Café over Kokopelli en Esperanzah tot Copacobana en Sfinks Mundial!

www.danieldzidzonu.com | www.zephyrusvzw.be

Hijaz - 10 Years: Live Recording

HijazHijaz, het oriëntaalse jazzkwartet rond oed-speler Moufadhel Adhoum en pianist Niko Deman bestaat tien jaar, en om die verjaardag extra in de verf te zetten presenteert de band deze 10 Years: Live Recording, een soort live Best Of album dat enkel in beperkte oplage verkrijgbaar zal zijn. Al moet u "live" in dit geval zeker niet te letterlijk nemen, want de opnames van de tracks op 10 Years: Live Recording gebeurden in de RTBF studio's ter gelegenheid van het programma Le Monde est un Village en van enig publiek is dan ook geen sprake. De enige uitzondering is Aisha dat werd opgenomen in zaal coStA in Antwerpen. Eid milad saeid (gelukkige verjaardag) Hijaz!

www.hijaz.be | www.zephyrusvzw.be

Terraforming In Analogue Space: IRL Remixes 2000 - 2015

Terraforming In Analogue SpaceHet Engelse IRL zet zijn vijftiende verjaardag in de verf met deze Terraforming In Analogue Space: IRL Remixes 2000 - 2015, meteen ook de honderdste release op het label. Op de dubbelaar een mooie selectie uit de catalogus die Independent Records Ltd. de afgelopen jaren heeft opgebouwd en als u deze pagina's genegen bent, zullen namen als Tinariwen, Justin Adams & Juldeh Camara, Terakaft, General Paolino, Malawi Mouse Boys en Dub Colossus zeker niet onbekend in de oren klinken. IRL vroeg bovendien aan Nick 'Dubulah' Page (Dub Colossus) om van de originele nummers ook remixen te voorzien, een project waar hij met tevredenheid op terugkijkt: "Curating this collection of remixes was both very enjoyable and challenging (many of the original multi-track masters were sadly not available, so part of curating also involved making sample packs for remixers). In the context of the current situation, post the Brexit referendum, with the rise in right-wing European nationalism, hate crimes and racist attacks along with increasing introspection and nostalgia for an imaginary lost England, it seems poignant and relevant to consider the alternative: an outward looking culture embracing the sounds and ideas of the world and our shared commonality!". Ook in het lijstje remixers een hoop bekende namen als Transglobal Underground, Dub Colossus, Afriquoi en The Dhol Foundation, maar ook een aantal die bij ondergetekende niet meteen een belletje deden rinkelen (Radar Station, Lunar Drive, Dalek Romeo, Eccodek…), en die gaven de originele tracks de ene keer een dubstep-kleurtje (de Stereo Mike Mix van Xaos' Processional), dan weer een dancehall (de Dub Colossus Mix van Justin Adams' Desert Road) of een drum & bass vibe (de Lunar Drive Mix van General Paolino's Congratulations South Sudan of The Dhol Foundation's Mix van Malawi Mouse Boys' Ndinasangalala) of creëerden een eigen ambient-universum (de Syriana Mix van Lo'Jo's Sur Des Carnets Nus). Wij wensen het label alvast nog vijftien even voorspoedige jaren!

www.irl.org.uk | www.terraformingmusic.com | www.xmd.nl

The Nile Project - Jinja

The Nile ProjectThe Nile Project is een gelegenheidsproject waarvoor 15 muzikanten uit verschillende landen rond de Nijl en zijn bijrivieren - Ethiopië, Egypte, Kenia, Oeganda, Rwanda, Soedan en Burundi - de handen in elkaar sloegen. In 2013 was er al het live-album Aswan en voor deze studio-opvolger blies The Nile Project opnieuw verzamelen in Jinja, een stadje in het zuiden van Oeganda. The Nile Project staat echter voor meer dan alleen maar muziek, want de echte missie van de band is om de wereld er bewust van te maken dat er in het Nijlbekken teveel mensen van de rivier gebruik maken en de watervoorraad steeds beperkter wordt. Opener Inganji is een ontmoeting tussen de stemmen van de Rwandese Sophie Nzayisenga en de Ethiopische Selamnesh Zemene. Allah Baqy is dan weer een oud Egyptisch liefdeslied, hier gebracht door Dina El Wedidi en Sarah Abunama-Elgadi, die er wat Soedanese vibes aan toevoegt, en ook Dil Mahbuby, opnieuw met El Wedidi, maar met een hoofdrol voor de oed van Mohamed Abozeky is van eenzelfde orde. Voor Ya Abai Wuha, opnieuw met Selamnesh Zemene trekken we naar Ethiopië en ook Tenseo, deze keer met de sax van Jorga Mesfin in combinatie met de stem van Zemene, is pure Ethio-jazz (al is het nummer, waarin ook opnieuw de oed van Mohamed Abozeky te horen is, eigenlijk gebaseerd op een hymne uit de Koptisch-Orthodoxe kerktraditie). In Omwiga hoort u dan weer de adungu, een typisch Oegandese harp en Biwelele doet hetzelfde voor de ikembe en de enanga, respectievelijk een Rwandese duimpiano en citer. Ook zin om eens muzikaal de Nijl af te varen, haal dan vooral deze Jinja in huis!

www.nileproject.org | www.zambaleta.org | www.xmd.nl

Philippe Baden Powell - Notes Over Poetry

Philippe Baden PowellPhilippe Baden Powell is de zoon van de legendarische Braziliaanse gitarist en componist Baden Powell de Aquino, maar dat had u wellicht al geraden. Philippe groeide op tussen Rio, Parijs en, toeval bestaat niet, het Duitse Baden Baden, en stond al voor de eerste keer op het podium - toen nog samen met zijn vader - als dertienjarige knaap. Over zijn vader's muzikale invloed zegt Philippe zelf het volgende: "He transmitted to me the passion and commitment indispensable to any artist.", en ook de onweerstaanbare drang om met anderen samen te werken is een karaktertrek die hij erfde van zijn pa: "I can't remember a time making music just by myself. I've always felt like a kid with toys waiting for friends to come and play.". Op Notes Over Poetry zijn die vrienden onder andere de Franse jazz-drummer André Ceccarelli, de Belgische jazz-vocalist David Linx en de Braziliaanse percussiegrootmeester Ruca Rebordão. De samenwerking leverde een album vol heerlijke latin-jazz op, dan eens met invloeden uit hip-hop/spoken word (titelnummer Notes Over The Poetry) en vervolgens weer met wat lichte samba-toetsen (opener Vamos Donatear?, een track opgedragen aan de Braziliaanse pianist João Donato) of een funky baslijn (Chica). Wij zijn geen jazz connaisseurs, maar dit soort zwoele muziek kan alleen maar uit Brazilië komen daar zijn wij dan weer wel zeker van!

www.philippebadenpowell.com | www.faroutrecordings.com