Onom Agemo And The Disco Jumpers - Liquid Love

Onom Agemo And The Disco JumpersAls u dacht dat Onom Agemo een obscure afrobeatlegende was, dan hebt u het terdege mis, want achter Onom Agemo And The Disco Jumpers gaat gewoon een Duits viertal uit Berlijn schuil (en probeer Onom Agemo ook maar eens achterstevoren te lezen, dat helpt vast). Spil van de band is saxofonist Johannes Schleiermacher en Liquid Love, de tweede langspeler van de band, is het logische vervolg op Cranes And Carpets uit 2015 (zelfs in de hoezen van beide albums zorgde de band voor enige continuteit). De sound van Onom Agemo And The Disco Jumpers vatten is niet gemakkelijk, maar grooven doet het in ieder geval als de beesten. Wij hoorden op Liquid Love onder andere invloeden uit de Ethio-jazz (Opus), afro-funk (Weird Panda King, The Disco Jumpers), free jazz, psychedelica, krautrock en Marokkaanse gnawa (Kurifuna). Het album sluit af met de vierdelige compositie Somebody waarin ook de stemmen van Maria Schneider, Natalie Grefel en Olga Xavier te horen zijn. Aanstekelijke Duitse weirdness!

www.discojumpers.de | www.agogo-records.com

Diom De Kossa - Wasso

Diom De KossaMeesterdrummer Diom De Kossa werd geboren in Toufinga, een klein dorp in het noordwesten van Ivoorkust. In het begin had hij naast zijn muzikale activiteiten - het opluisteren van lokale feestelijkheden en ceremonien - nog gewoon een job als koffieplukker, maar algauw werd zijn uitzonderlijke talent ook op nationaal niveau opgemerkt en ging hij fulltime deel uitmaken van het Nationaal Ballet van Ivoorkust. Ondertussen woont en werkt Diom alweer drie decennia in Noorwegen. Op deze Wasso wordt De Kossa bijgestaan door zijn vaste bandmakkers Kenneth Ekornes (drums en percussie) en Olav Torget (gitaar, ngoni en vocals), aangevuld met de Braziliaanse nieuwkomer Tiago Mendez (bas en vocals). Wasso opent met Djdj Ayoka, een ode aan Ernesto Djdj, de koning van de ziglibithy. Het gitaarspel van Olav Torget in Djinnan, een smeekbede aan de geesten, deed ons dan weer aan het werk van gitarist Carlos Santana denken en diezelfde gitaar voert ook in andere nummers op Wasso de hoogste noot, maar steeds in dialoog met Diom's percussieritmes. Absolute ontdekking en aanrader voor wie van West-Afrikaanse muziek houdt!

www.grappa.no

Jaakko Laitinen & Vr Raha - Nenninen

Jaakko Laitinen & Vr RahaVoor hun vierde langspeler gaat het Finse kwintet Jaakko Laitinen & Vr Raha (voor de gelegenheid aangevuld met de Deens-Macedonische klarinettist Bjonko en de uit Berlijn afkomstige balalaika-speler Morgan Nikolay) verder op het elan van voorganger Lapland-Balkan uit 2013. Nenninen, dat zich losweg laat vertalen als "schijnbaar" of "blijkbaar", voelt eigenlijk veeleer aan als een Balkan-plaat, al zocht Laitinen voor Knniss Ja Pilvess inspiratie bij een Griekse rembetiko-klassieker van Anestis Delias, de melodie van opener Valheet Ja Kalheet heeft dan weer wortels in Russisch-Oekraense muziektraditie en Aman heeft dan weer een orintaals tintje. Jaakko Laitinen & Vr Raha blijft tot nader order het beste Finse feestorkest!

www.mrjaakko.com | www.playgroundmusic.fi

Bargou08 - Targ

Bargou08Targ is het debuutalbum van Bargou08, een Tunesische band rond zanger en wtar-speler Nidhal Yahyaoui en producer/toetsenist Sofyann Ben Youssef (zie ook Kel Assouf). De naam van de band verwijst naar de Bargou-vallei, op de grens tussen Tunesi en Algerije, en een dorpje met dezelfde naam. Het is daar dat Nidhal opgroeide en gefascineerd raakte door de eeuwenoude unieke lokale muziektradities. Yahyaoui zingt in het Targ, een lokaal dialect dat een mengelmoes is van Berbers en Arabisch is en meteen ook de titel voor het album leverde. Het hele album werd in drie weken opgenomen in de woonst van de Yahyaoui's. Daarbij moest blijkbaar af en toe serieus gemproviseerd worden. Zo werden bijvoorbeeld balen stro aangerukt die moesten dienst doen als geluidsschermen en moest Sofyann vaak tegelijk de opnameapparatuur regelen en zijn Moog bespelen. Naast de stem van Nidhal is het vooral het geluid van de gasba en zakra fluiten dat het meest in het oor springt op Targ. Onze favoriete track? Het geweldig opzwepende nummer Dek Biya, waarbij de fluiten echt allesoverheersend zijn en het ritme van de bendir je nog verder in trance brengt. Glitterbeat Records doet het weer!

Bargou08 komt Targ live voorstellen in 4AD in Diksmuide op vrijdag 7 april.

www.glitterbeat.com | www.xmd.nl

Victor Assis Brasil - Toca Antonio Carlos Jobim

Victor Assis BrasilFar Out Recordings gaat zoals beloofd door met het heruitgeven van de catalogus van het Quartin label en na Jose Mauro's Obnoxious is het nu de beurt aan de veel te vroeg gestorven Victor Assis Brasil met het uit 1970 daterende Toca Antonio Carlos Jobim. Meer dan vier tracks zijn er op dit album niet te vinden, zoals de titel al aangeeft, allemaal nummers van Antonio Carlos Jobim, maar waar Jobim's bossa nova versies slechts een enkele keer de drie minuten overschreden, creerde Brasil jazzy herinterpretaties die minutenlang aanhouden en waarbij Victor's saxofoon steeds de boventoon voert. Meteen ook de reden waarom dit album meer dan waarschijnlijk eerder jazz- dan wereldmuziekliefhebbers zal aanspreken.

www.faroutrecordings.com

Kadialy Kouyate - Na Kitabo

Kadialy_Kouyate-Na_KitaboKadialy Kouyate, een Senegalese kora-speler die ondertussen naar het Verenigd Koninkrijk afzakte, doe met Na Kitabo ("mijn boek") precies wat er van een West-Afrikaanse griot verwacht wordt: zijn ervaringen delen, informeren en verhalen vertellen. Zelf zegt hij zijn rol als griot te zien als: "A griot's role in society is like a messenger who should inform, advice and bring people together in unity and harmony. For that reason I wanted to be that voice for my people and for all the listeners. I therefor decided to use this opportunity to convey the teachings and messages embedded in the songs, with the hope that they could contribute to change and to construct a stronger humanity and better society." Echt teruggrijpen naar die griot-traditie doet Kadialy in Kouyate Nana, waarin hij verhaalt over zijn eigen familie waarvan de stamboom teruggaat tot in de 13de eeuw. Kadialy heeft zich duidelijk laten inspireren door de Malinese muziek en opener Du Courage, deed ondergetekende alvast wat aan Habib Koite denken, maar verschillende van de andere tracks op Na Kitabo (Horomaya, Jigui Nana, Dankeneya, Kanu Foro, Khera Doron) lijken dan weer rond de sleutelwoorden hoop, geloof en liefde te draaien. Geslaagde brok West-Afrikaanse afro-pop met een boodschap.

www.kadialykouyate.com | www.xmd.nl

Joe King Kologbo & The High Grace - Sugar Daddy

Joe King Kologbo & The High GraceSugar Daddy is de eerste van wat een reeks van heruitgaven van zeldzame en onderbelichte muziek uit Afrika, Latijns-Amerika en de Caraben moet worden. Dit album van Joe King Kologbo & The High Grace verscheen oorspronkelijk in 1980 op het kleine Electromat label en telt naast het meer dan 15 minuten durende titelnummer slechts 2 andere tracks, allen een mix van highlife en disco. Joe King was/is de vader van afrobeatlegende Oghene Kologbo en die herinnerde zich nog het volgende over de titel van het album: "My mum used to say: "I hope you don't go and play guitar everywhere and play around. Don't go and be Sugar Daddy!" All my father's friends nicknamed him 'Sugar Daddy', so he did the song in a fun way. He was a nice man. He never did Sugar Daddy".

www.strut-records.com

Les Yeux Noirs - A Band Of Gypsies + Suites

Les Yeux NoirsLes Yeux NoirsMet deze dubbelaar zorgt Buda Musique voor de heruitgave van de twee eerste albums van het Franse zigeunerensemble Les Yeux Noirs. De band, werd in 1992 opgericht door de broers Eric en Olivier Slabiak, beide violonisten die nog aan het Koninklijk Conservatorium Brussel studeerden. Eric en Olivier groeiden op in een muzikale familie, met hun ene oom Leo, die lange tijd viool speelde met Joseph Reinhardt en een andere, Charlie, die voor de legendarische Django zelf in diens fameuze Hot Club de France nog de contrabas hanteerde. Als u de klank van de viool ook maar een beetje genegen bent, mag u deze beide albums van Les Yeux Noirs beschouwen als klassiekers in het zigeunergenre, en dat uit een periode, 1992 - 1994, nog ver voor er van enige Shantel-aangedreven Balkan-hype sprake was!

www.lesyeuxnoirs.net | www.budamusique.com | www.xmd.nl

Speed Caravan - Big Blue Desert

Speed CaravanAcht (!) jaar na Kalashnik Love komt de Algerijnse oed-meester Mehdi Haddab eindelijk met een opvolger. Voor Big Blue Desert trok hij naar de Senegalese hoofdstad Dakar en dook hij zo mogelijk nog dieper in zijn voorliefde voor heavy metal (opener Keep Going, afsluiter Sixty Something). De negen songs op dit album klinken dan ook een stuk steviger dan die op voorganger Kalashnik Love. De Senegalese invloeden komen nog het meest naar voor in The Warriors met Pape Diouf op vocals, wie het liever meer Orintaals heeft kan kiezen voor het instrumentale Orgasmocracy of Desert Trip, met Hindi Zahra op vocals, en voor Ocean Street lijkt Haddab dan weer enigszins de disco-toer op te gaan. Of u er nu van houdt of niet over het feit dat Mehdi zijn instrument naar de eenentwintigste eeuw gehaald heeft valt echt niet te twisten.

www.worldvillagemusic.com

Amariszi - Babel Fish

AmarisziVoor Babel Fish, het album dat meteen ook het tienjarige bestaan van de band in de kijker moet zetten, trok Amariszi naar een tot studio omgebouwde wijnkelder in het Hongaarse Kard. Het leverde 10 uiteenlopende songs op waarvoor zangeres Merel Simons afwisselt tussen Turks, Spaans, Duits, Nederlands, Engels, Italiaans, Frans en Hongaars, meteen ook de reden waarom de band voor Babel Fish als titel koos. Dit fantasiecreatuurtje kwam oorspronkelijk uit het brein van Douglas Adams, auteur van The Hitchhicker's Guide tot he Galaxy, die het in dat boek omschreef als: "The babel fish is small, yellow, leech-like, and probably the oddest thing in the universe. If you stick one in your ear, you can instantly understand anything said to you in any form of language." Helaas bestaat dat "babelvisje" natuurlijk niet echt en dus zult u het moeten doen met wat Babylonische spraakverwarring, de liner notes met de songteksten en de eclectische vibes van de songs op Babel Fish.

www.amariszi.nl | www.musicwords.nl

Tinariwen - Elwan

TinariwenOpnieuw opnemen in hun thuishaven Kidal was en is nog steeds geen optie, maar voor Elwan ("de olifanten") bleven de heren van Tinariwen toch al een heel stuk dichter bij huis dan voor voorganger Emmaar uit 2014 (opgenomen in de Rancha de la Luna in het Joshua Tree National Park in Californi). Als locatie werd deze keer gekozen voor M'Hamid El Ghizlane, een oase in het zuiden van Marokko aan de grens met Algerije. De olifanten uit de titel duiken - althans in figuurlijke vorm - op in Tnr Tqql (vrij vertaald: "wat is er toch met de woestijn gebeurd?"), een nummer waarin Tinariwen de milities en multinationals, die alles wat in hun pad komt vertrappelen, aanklaagt. Ook op Elwan maken weer enkele gasten hun opwachting: naast gitaristen Matt Sweeny en Alain Johannes, zijn dat ook nog Kurt Vile (ex-The War On Drugs) en Mark Lanegan en het is vooral Nannuflay, het nummer waarin die twee laatsten hun opwachting maken dat het meest naar Amerikaanse blues nijgt. Wij hebben onze Tinariwen echter liefst zo puur mogelijk, zoals in bonustrack Fog Edaghn met een heerlijk dromerige intro op fluit.

Tinariwen komt Elwan op 15 maart live voorstellen in de Brusselse Ancienne Belgique.

www.tinariwen.com | www.pias.be

Macondo Revisitado: The Roots Of Subtropical Music In Uruguay 1975-1979

Macondo RevisitadoZoals ondertitel The Roots Of Subtropical Music In Uruguay 1975-1979 al aangeeft, verzamelde de Uruguayaanse deejay Selectorchico (Nandy Cabrera) voor Macondo Revisitado 21 nummers uit de uitgebreide catalogus van het Macondo label. Dat label werd ergens rond 1970 in Montevideo opgericht door de Chileense zakenman Luis Onel, die voor de naam inspiratie putte uit het oeuvre van Gabriel Garcia Marquez. In de begindagen focuste Macondo nog voornamelijk op folk, tango, murga en rock, maar vanaf 1975 kwam daar mede onder invloed van arrangeur, componist en trompettist Mario Maldonado verandering in en werden genres als guaguanco, guaracha, porro, vallenato, merengue, cumbia, bomba en plena steeds populairder. Vooral de Porto Ricaanse plena, een ritme dat zeer compatibel bleek met de Afro-Uruguayaanse candombe, sloeg aan. Ontdek bands als Conjunto Casino, Las Estrellas De Macondo, Grupo Cubano, Sonora Cienfuegos en vele anderen. Hoewel Uruguay tussen 1973 en 1985 gebukt ging onder een militaire dictatuur, was het muzikale feestje er blijkbaar niet minder om. Disfrtense!

www.munster-records.com

The Klezmatics - Apikorsim/Heretics

The KlezmaticsVoor Apikorsim/Heretics ("ketters") keerden The Klezmatics terug naar de basis. Sterker zelfs, dit is het eerste album van de New Yorkse band waarop geen gasten te horen zijn en dat noch vocaal noch instrumentaal. The Klezmatics kozen natuurlijk niet zomaar voor de titel van dit album; de band wordt wel eens omschreven als The Clash onder de klezmerbands en schuwt wat hun songteksten betreft allerminst de controverse. Zo ook op Apikorsim/Heretics waarop ons tekstueel vooral het titelnummer (waarin ze stellen dat ongelovigen veel meer plezier beleven dan zeloten) en Vi Lang? (How Long?), een adaptatie van een revolutionair gedicht van de Joods-Russisch-Amerikaanse anarchistische poet David Edelstadt, opvielen. Naar goede gewoonte wordt op Apikorsim/Heretics in het Jiddisch gezongen, dus als je die taal niet machtig bent, haal je er best de liner notes bij. Dertig jaar nadat ze hun eerste noten speelden in het New Yorkse East Village zijn The Klezmatics nog steeds zowat the hippest cats in klezmer!

The Klezmatics komen Apikorsim/Heretics live voorstellen in de Brusselse Bozar op 30 Januari.

www.klezmatics.com | www.worldvillagemusic.com

Girma Byn & Akal Wub - Mistakes On Purpose

Girma Byn & Akal WubVoor hun nieuwe langspeler, die verschijnt in de prestigieuze Ethiopiques reeks van Francis Falceto, sloeg de Franse Ethio-groove band Akal Wub (vrij vertaald "mijn schatje" of "mooie vrouw"; de band haalde de naam bij een nummer van de legendarische Ethiopische saxofonist Getatchew Mekurya) de handen ineen met de Ethiopische muzieklegende Girma Byn. Byn, die ondertussen rond de tachtig moet zijn, beleefde hoogdagen als pianist, componist en arrangeur in het Addis van de jaren zestig van de vorige eeuw, maar ontvluchtte in 1981 de communistische dictatuur in zijn land om pas in 2008 vanuit de Verenigde Staten terug te keren en te ontdekken dat hij in Addis nog steeds niet vergeten was. Op Mistakes On Purpose wisselt Akal Wub af tussen soulvol en funky (Enkn Yllbesh, Mslogn Nbr, Mlwtesh Menw), bluesy (Feqer End Krar/Yebqagnal), jazzy (opener Tewdjign Endhu/Ahun Negrign, het heerlijke bijna 10 minuten durende Bmlkesh Aydlem, For Amha, St Alamenem) en zelfs nijgend naar psychedelische funkrock (En Ngn Bay Mansh of afsluiter Tewdjign Endhu/Ahun Negrign), met steeds het parlando van Girma's stem als bindende factor, resulterend in een album dat je zo terugvoert naar het Ras Hotel (in de gouden jaren zestig de favoriete pleisterplaats van Byn) in downtown Addis!

Akal Wub staat op 24 februari samen met Black Flower (maar zonder Girma Beyene) op het podium van Cultuurhuis De Warande in Turnhout.

www.akalewube.com | www.budamusique.com | www.xmd.nl

Indoluwe - Watcher

Indoluwe - WatcherIndoluwe is het alter ego van Kelly Margai, die als kind in Sierra Leone al muzikale dromen koesterde. Het was pas na de overtocht naar Nederland en later ook België dat die droom vorm kreeg. Na wat muzikale omzwervingen begon Kelly in 2007 aan de eerste nummers van zijn debuutplaat die negen jaar later in de (virtuele) CD-rekken zou belanden. Een hele tocht met als resultaat een consistent klinkend album met 11 eigen composities, opgenomen met een internationaal collectief muzikanten. Doorheen het album komt voornamelijk afro-pop op de voorgrond met hier een daar wat reggae en dancehall — nummers met die laatste invloeden konden ons het meest bekoren. Als favorieten stip ik graag Count on Me, Michel en Highway Watcher aan. Als die-hard wereld­muziek­fanaten had het voor ons iets rauwer gemogen, maar het poppy sausje op dit album zal wellicht een breder publiek aanspreken. Oordeel gerust zelf: het album kun je integraal op spotify beluisteren.

www.indoluwemusic.com

Aurelio - Darandi

AurelioGarifuna-ambassadeur Aurelio Martinez nam de songs voor Darandi (dat zich laat vertalen als "introductie") op in de Real World Studios van Peter Gabriel in Bath. Het idee was om te trachten Aurelio's aanstekelijke live sound zo goed mogelijk te vatten en zo een aantal van zijn favoriete nummers uit zijn dertigjarige carrire, gaande van Yalifu, een klaagzang uit Martinez' debuutalbum Garifuna Soul over Aurelio's vader die in zijn kinderjaren uit het leven van zijn zoontje verdween, tot Landini, het swingende titelnummer uit Aurelio's derde album, in een nieuw jasje te steken. Je zou Darandi dus gerust ook kunnen beschouwen als een 'Best Of' compilatie of de perfecte introductie tot het oeuvre van Martinez.

www.aureliomusic.net | www.realworldrecords.com

BaBa ZuLa - XX

Baba ZulaWie denkt dat onder het bewind van Erdoğan in Turkije nu werkelijk alles gecontroleerd en gecensureerd wordt, moet dringend eens het oeuvre van BaBa ZuLa checken. Met XX (te lezen als het Romeinse cijfer twintig, maar in combinatie met de suggestieve hoesfoto natuurlijk ook een knipoog naar X-rated films) vier de Turkse band, die zich voor hun psychedelische sound liet inspireren door de Turkse folkrock pioniers van Moğollar (Turks voor "Mongolen" en ook wel de grondleggers van de Anatolische rock genoemd), zijn twintigjarige bestaan. XX is echter niet zomaar een Best Of compilatie. Osman Murat Ertel, samen met Levent Akman, de oprichter van de band, vat het zelf als volgt samen: "We wanted to have a compilation that was a little different. None of the pieces here are in their original form. Instead, we picked remixes, re-recordings, collaborations, live tracks, all the possibilities, but none of these have been released before. And it's a mix of recording techniques, digital, analogue, tape, mp3.". Het nummer dat de band meteen nationale bekendheid opleverde was Biz Size Aşik Olduk (vrij vertaald "wij werden verliefd op jou"), dat gebruikt werd voor een gelijknamige televisieserie en ook in de tracklist van XX terug te vinden is. XX is bovendien een dubbelalbum geworden en op het tweede schijfje zijn dubversies terug te vinden van de nummers op de eerste CD, waarvoor beroep gedaan werd op artiesten als Mad Professor, Dr. Das van Asian Dub Foundation en Dirtmusic. Absolute aanrader voor wie Turkije eens van een andere kant wil leren kennen.

www.babazula.com | www.glitterbeat.com | www.xmd.nl

Lula Pena - Archivo Pittoresco

Lula Pena Muzikaal gezien is de Portugese singer-songwriter en poet Lula Pena altijd al een anachronisme in de moderne fado-scene geweest en zelf omschrijft ze zich nog het liefst als een existentialistische muzikante. Haar discografie is tot dusver uiterst beperkt gebleven en deze Archivo Pittoresco is dan ook pas Lula's derde album sinds haar uit 1998 stammende debuut Phados. Alleen begeleid door haar akoestische gitaar verkent ze op dit album zowel fado (of "phado" zoals Pena het liever spelt) als morna, bossa nova, flamenco, Amerikaanse folk en meer, waarbij ze vanuit de eenentwintigste eeuw (Rose, een nummer van de vorig jaar overleden Braziliaanse componist Ederaldo Gentil of Pesadelo Da Historia, gebaseerd op een gedicht van de Braziliaanse poet Ronaldo Augusto) via de zeventiende en achttiende eeuw (Ojos Si Quereis Vivir) terugkeert tot ergens in de middeleeuwen (Cantiga De Amigo) en daarbij probleemloos afwisselt tussen Portugees, Frans (opener Poema/Pome, waarvoor Lula een surrealistisch gedicht van de Belgische dichter Louis Scutenaire gebruikte), Engels, Spaans (Ausencia, een nummer van het Chileense icoon Violeta Parra), Grieks (Pes Mou Mia Lexi, geschreven door de bekende Griekse componist Manos Hadjidakis) en zelfs Sardijns (A Diosa). Aanrader voor potische zielen.

Lula Pena komt Archivo Pittoresco live voorstellen in de Brusselse AB op 3 februari en in De Centrale in Gent op 11 mei.

www.lulapena.com | www.crammed.be

De 10 strafste wereldmuziek albums van 2016

Ook dit jaar vonden er weer karre­vrachten albums vanuit elke uithoek van onze aardbol de weg naar de onverbiddelijke tropicalidad.be testbank. Uit die torenhoge stapel schijfjes visten we net zoals vorig jaar de tien strafste plaatjes van 2016. Hier zijn ze dan, in geheel willekeurige volgorde:

Kel Assouf
Tikounen
Kel Assouf / Tikounen Zonder meer n van de beste woestijnblues — of moeten we zeggen woestijnrock — van het afgelopen jaar, made in Belgium! video
Aziza Brahim
Abbar el Hamada
Aziza Brahim  / Abbar el Hamada Brahim geeft op een uitstekende manier de schrijnende situatie van haar volk een plaats in haar muziek. Letterlijke woestijnblues. video
Black Flower
Artifacts
Black Flower / Artifacts De Ethio-jazz experimenten van Nathan Daems blijven boeien. video


Lees verder

Sarathy Korwar - Day To Day

Sarathy KorwarVoor zijn langspelerdebuut trok de Amerikaans-Brits-Indische drummer/percussionist/producer Sarathy Korwar naar Gujarat om er samen te werken met de Siddi, afstammelingen van Afrikaanse kooplui, zeelieden, contractarbeider en huurlingen, die zich al vanaf de zevende eeuw in India kwamen vestigen. Korwar werkte er samen met de zangers, dansers, drummers en malunga-spelers van The Sidi Troupe of Ratanpur. Vooral dat laatste instrument, dat wat doet denken aan de Braziliaanse berimbau, is ondertussen vrij zeldzaam geworden. De hoesillustratie die voor het album gebruikt werd, is een afbeelding van een typische sprei, zoals die door de Sidi-vrouwen gemaakt worden van stofoverschotten en vodden en waarvan Sarathy vond dat het een perfecte synthese was voor de muziek op Day To Day. Muzikaal deed dit album ons wat denken aan een Indische versie van Black Flower, want ook hier wordt etnische muziek als basis gebruikt en gemixt met jazz en, in mindere mate, electro. Voor Day To Day kreeg Sarathy de steun van The Steve Reid Foundation, een organisatie in het leven geroepen door Brownswood/Gilles Peterson om het werk en de nalatenschap van de legendarische drummer/percussionist Steve Reid levendig te houden. De organisatie ondersteunt en begeleid opkomende talenten en met Emanative, Floating Points, Koreless, Gilles Peterson zelf en Four Tet, kreeg Korwar daarbij zeker niet de minste mentoren toegewezen. Die laatste vatte zijn interesse in Sarathy alsvolgt samen: "Sarathy instantly caught my attention when he said he wanted to make an album that embraced both Indian folk music en jazz, two worlds that have had a big influence on me. His album succeeds in bringing these things together in an elegant way, but it's his own style and ideas that come through the most in the music. Refreshingly different, this is a deep and powerful listening experience!". De invloeden van de Afrikaanse muziek op de muzikale tradities van het Amerikaanse continent werden al uitvoerig beschreven en gedocumenteerd. Korwar voegt daar met Day To Day nu een heel ander hoofdstuk aan toe: de migratie vanuit de Afrikaanse oostkust richting Azi. Fascinerende muzikale reis.

Sarathy Korwar staat op 23 januari in de Brusselse Ancienne Belgique.

www.sarathykorwar.com | www.ninjatune.net | www.stevereidfoundation.org