Jiggy - Hypernova

JiggyFolkreleases behoren niet echt tot ons vakgebied, maar voor deze Hypernova, het tweede album van de Ierse band Jiggy, maken we graag een uitzondering. Het zevenkoppige collectief mixt Ierse folk met invloeden uit de Indische muziektraditie zoals konnakol, vocale percussie uit de zuid-Indische Carnatische muziek (afsluiter Back To Belfast, Tāl, Road To Errogie), hip-hop (Pádraig 'MC Muipéad' Ó Conghaile die zowaar in het Iers-Gaelisch rapt in Man Of Aran), westerse beats en zelfs wat rock-meets-zydeco invloeden in Who Put The Blood. De naam van de band verwijst natuurlijk naar de jig, de typisch Ierse volksdans en bijhorende folkmuziek. Stuwende kracht achter Jiggy is percussionist en bodhrán-speler Robbie Harris, die het idee voor het project kreeg nadat hij in 2007 de Indische zigeunerfanfare Dhoad vergezelde tijdens enkele concerten in Ierland. Het hele album werd dan weer opgedragen aan voormalig Jiggy gitarist en bassist Gavin Ralston die vorig jaar de strijd tegen kanker verloor. Bij ondergetekende riep de sound van Jiggy bij momenten vooral herinneringen op aan de muziek van Afro Celt Sound System, en daarom verdient Hypernova dus zeker een plaatsje op deze pagina's.



www.jiggy.ie

Les Amazones D'Afrique - Amazones Power

Les Amazones D'AfriqueDe West-Afrikaanse vrouwensupergroep Les Amazones D'Afrique is terug met een opvolger voor hun in 2017 verschenen debuut République Amazone. Sterkhouders van het project blijven Mamani Keita en Rokia Kone, maar de rest van de line-up op deze 'Amazones Power' bestaat grotendeels uit jonge leeuwinnen als Fafa Ruffino uit Benin, Niariu uit Guinée, Ami Yerewolo uit Mali, Kandy Guira uit Ivoorkust en Nacera Ouali Mesbah uit Algerije, deze maal zelfs aangevuld met de mannenstemmen van Douranne 'Boy-Fall' Fall (opener Heavy) en Amadou Denbélé (Timbuktu, Dogon). De Beninse Fafa Ruffino is alvast zeer duidelijk wat haar motivatie om deel te nemen aan het project betreft: "The first thing was the concept… I mean, asking different female singers to team up and fight for women's rights, by using music as the ultimate force, is just amazing. I came running because I felt this was a duty call, and even more than that… We come from different countries, yet we're facing the same issues in our home towns. We need to show the world that there are no boundaries when it comes to standing for our rights… It felt like the universe put us together. We were fighting alone, and something pushed our energy to meet.". Ook de Guinese muzikante, danseres en zangeres Niariu is meer dan enthousiast: "To me particularly, the biggest message would be to say that there are voices that really need to be heard and we have to make space for all women to express themselves and take part in solutions. We can't make feminism only about gender equality in western countries when a lot of women don't have access to basic human rights. If we're not all free, then some become the oppressors while others stay oppressed. This project is called Les Amazones D'Afrique, but I think it's important not to put it in a "box". People need to start realizing that the African continent is a significant part of the world. Everything is international about this project, from the people that worked on it to the languages and the sounds we're using, to the message we're sharing, and I hope everyone will embrace it as a whole.".

Lees verder

Ibrahim Ferrer - Buenos Hermanos

Ibrahim FerrerBij World Circuit Records is het ditmaal Buenos Hermanos, in 2003 het tweede soloalbum van Buena Vista Social Club vocalist Ibrahim Ferrer (en meteen goed voor de Grammy voor Best Traditional Latin album) dat een opfrisbeurt krijgt. Omringd door een all-star band bestaande uit Orlando 'Cachaito' Lopez (bas), Manuel Galban (gitaar/toetsen), Chucho Valdes (piano), Miguel 'Anga' Diaz (percussie) en Ry Cooder (gitaar), aangevuld met het accordeon van de Mexicaanse meester Flaco Jimenez, de stemmen van Blind Boys of Alabama en de trompet van John Hassell, kon Ferrer ook haast niet falen. Deze keer pakte het label het echter iets grondiger aan dan bij vorige heruitgaven het geval was, want onder leiding van Ry Cooder, destijds de drijvende kracht achter het Buena Vista Social Club project, werd de originele tracklist aangevuld met vier nooit eerder verschenen songs, opgenomen tijdens de originele opnamesessies voor Buenos Hermanos, en daarnaast greep Cooder meteen de kans aan om alle originele tracks te remixen en de tracklist een andere volgorde te geven: "We went back into the session tapes and found songs that were overlooked for some reason, and you're going to be as thrilled as I am. We’ve really polished it up and improved it and expanded it, it sounds almost brand new.". Zelfs de originele hoesfoto van het album werd vervangen door een alternatieve uit dezelfde fotosessie van Christien Jaspars. Wat de "nieuwe" nummers betreft is Ven Conmigo Guajira een levendige interpretatie van een Cubaanse klassieker van de hand van componist en bandleider Francisco 'Machito' Grillo; een versie die Ry Cooder omschrijft als: "…the best version of that song I've ever heard!". Mujer is een versie van een klassieke bolero, deze keer van de Mexicaanse muzikant en songschrijver Augustin Lara. In dezelfde lijn ligt Ojos Malvados ("kwade ogen"), alweer een bolero maar deze keer van Cristina Saladrigas, één van de weinige vrouwen uit de vroege Cubaanse trova-traditie, en Me Voy Pa' Sibanicu is tenslotte een heerlijke uptempo guaracha. Het laatste woord geven we maar al te graag aan de betreurde Ibrahim Ferrer zelf: "These are songs that make me feel younger. I have put my deepest feelings into them and it's my way of giving something back to my listeners and thanking them fort heir support; I enjoy feeling there is something inside what I am singing!".

www.worldcircuit.co.uk

Uzelli Elektro Saz: 1976-1984

Uzelli Elektro SazFans van het Turkse gezelschap BaBa ZuLa die benieuwd zijn waar deze band onder andere de mosterd haalde, kunnen we zeker deze Uzelli Elektro Saz: 1976-1984 aanraden. De compilatie werd samengesteld door BaBa ZuLa frontman Murat Ertel en zijn vrouw Esma en focust enerzijds op de revolutie die de traditionele saz of ba%u011Flama doormaakte toen het instrument vanaf de jaren zeventig van de vorige eeuw ook elektronisch versterkt werd, en anderzijds op de gloriejaren van het Uzelli Kaset label in 1971 in het leven geroepen door Muammar en Yavuz Uzelli, twee naar Frankfurt uitgeweken Turkse broers die met hun cassettes algauw de soundtrack leverden voor de vele Turkse gastarbeiders verspreid over Europa. Door de toenemende populariteit van het label (ook binnen Turkije) verhuisden de broers in 1977 opnieuw naar Istanboel. Doorheen de jaren verschenen op het Uzelli label een aantal van de belangrijkste releases uit de Turkse pop, folk, psychedelica en jazz, zoals İbrahim Tatl%u0131ses, Grup Turbo and Kibariye. Toen de muziekindustrie in de jaren negentig de switch maakte naar het CD-formaat, bleven de broers Uzelli desondanks focussen op hun cassettes. Pas recent werd de hele backcatalogus van het label gedigitaliseerd en zijn ook al enkele vinylreleases verschenen zoals deze Uzelli Elektro Saz. De compilatie opent met Darildim Darildim van Akbaba Ikilisi, het relaas van een man die zijn lot in eenzame opsluiting aanklaagt, een nummer dat wat ondergetekende betreft zo uit de soundtrack van de filmklassieker Midnight Express had kunnen komen. Andere aanraders uit de tracklist zijn Misket (in twee versies terug te vinden) en Topal, beide instrumentals van respectievelijk Kina Gecesi Ensemble en Sari Zeki. Fascinerend stukje Turkse muziekgeschiedenis!

www.uzelli.com

Léve Léve: São Tomé & Principe Sounds 70s - 80s Vol.1

Léve LéveZo af en toe belandt ook deze doorwinterde recensent nog eens in onbekende wateren, en met deze Léve Léve: São Tomé & Principe Sounds 70s - 80s Vol.1, een compilatie vol muziek uit de kleine Afrikaanse eilandstaat São Tome & Principe, geldt dat zowel geografisch als muzikaal. Léve Léve laat zich vertalen als "kalm aan!" en de compilatie is het werk van de Franse DJ en vinylverzamelaar Tom Bignon aka. DJ Tom B, die bij het zoeken naar Angolese muziek plots ook op zeldzame platen uit São Tome & Principe stootte. Net als Angola was de eilandstaat een voormalige Portugese kolonie bestaande uit het grotere São Tome en het kleinere Principe, aangevuld met nog een hele reeks mini-eilandjes als Ilhéu Bom Bom, Ilhéu Caroço, Ilhéu das Cabras, Tinhosa Grande, Tinhosa Pequena en Ilhéu das Rolas. São Tomé & Principe mag dan de kleinste Afrikaanse natie zijn, toch stonden de eilanden zeer lang bekend als de "chocolade-eilanden", omdat ze tijdens de koloniale periode verantwoordelijk waren voor het overgrote deel van de wereldwijde cacaoproductie. Het mag dan ook niet verbazen dat de muziek op São Tome & Principe een cruciale rol ging spelen in de ontvoogdingsstrijd tegen de koloniale machtehebbers.

Lees verder

Antibalas - Fu Chronicles

AntibalasMet de release van deze Fu Chronicles wordt een lang gekoesterd droomproject van Antibalas frontman Duke Amayo realiteit. De man is al zowat zijn ganse leven net zo gepassioneerd door kungfu als door afrobeat en zocht jarenlang naar de juiste muzikale fusie van de twee. Dat springt trouwens meteen al in het oog dankzij de prachtige hoesillustratie voor het album (ook van de hand van Amayo), waarop een geïdealiseerde weergave te zien is van Duke's dojo in Williamsburg, Brooklyn, New York, die jarenlang ook diende als de thuisbasis voor zowel Antibalas als Daptone Records. Daarnaast is op de hoes van Fu Chronicles ook nog een afbeelding te zien van Amayo's moeder Amenawon, gekleed in traditionele Chinese klederdracht en in een pose die aan die van een zwart Vrijheidsbeeld doet denken, een baby dragend en de linkervuist gebald in de hoogte (de gebalde vuist is een symbool van solidariteit en steun en wordt ook gebruikt als teken van eenheid, kracht, opstandigheid en verzet, onder andere door de Black power beweging in de Verenigde Staten). Amayo eert zijn moeder ook in de opener van het album, een nummer dat ook haar naam draagt. Maar haar naam laat zich ook vertalen als "mag het water dat je zult drinken niet aan je voorbijgaan", en met het nummer brengt Amayo net zo goed een eerbetoon aan Yomoya, in de Yoruba-cultuur de godin van de rivieren. Tenslotte staat water in kungfu dan weer symbool voor het zich steeds weer kunnen aanpassen aan een gewijzigde situatie.

Lees verder

Disques Debs International Vol. 2: Cadence Revolution 1973-1981

Disques Debs International Vol. 2Met deze Disques Debs International Vol. 2: Cadence Revolution 1973-1981 breidden Hugo Mendez (Sofrito) en Emile Omar zoals beloofd een vervolg aan de Disques Debs International Vol. 1 compilatie uit 2018. Focuste het duo op dat eerste volume nog op de vroege output van het Guadeloupse Disques Debs label uit de periode 1960 tot 1972, dan zijn op dit vervolg releases uit de periode 1973 tot 1981, de bloeiperiode van de cadence, te horen. Cadence of Kadans is een moderne vorm van Haïtiaanse méringue (niet te verwarren met de Dominicaanse merengue), en een voorloper voor de latere zouk, die begin jaren zestig door saxofonist Webert Sicot werd gepopulariseerd. Toen Sicot het kompa- of compas-orkest Nemours Jean-Baptiste verliet, noemde hij zijn muziek cadans om het te onderscheiden van de compas. Na het verblijf van de gebroeders Webert en Raymond Sicot/Cicault op de Franse Antillen, werd Cadence er de populairste dansmuziek van de vroege jaren zeventig in, beguine en gwoka achter zich latend. In de tracklist grote namen uit die periode zoals Les Vikings, Super Combo en Typical Combo, maar ook een boel minder bekende artiesten zoals Guadafrica Combo, Koumbit, Galaxy, Ti Celeste of nog Bienveillance Abymienne. Naast cadence is er op dit volume trouwens net zo goed plaats voor invloeden uit Porto Ricaanse salsa (Typical Combo's Piensalo), Dominicaanse reggae (het uitstekende Stranger van Midnight Groovers) of disco- en funk (Galaxy's aanstekelijke Disco Funk, zeker één van de hoogtepunten op deze compilatie). Absoluut feestschijfje van begin tot einde!

www.strut-records.com

Antwerp Gipsy-Ska Orkestra - Duivelsblauw

Antwerp Gipsy-Ska OrkestraHet repertoire van Antwerp Gipsy-Ska Orkestra lijkt zich alsmaar minder te laten beperken tot de limieten die die bandnaam hen in theorie oplegt, zoals het Antwerpse gezelschap opnieuw bewijst op hun net verschenen langspeler Duivelsblauw. De titel en het gelijknamige (Nederlandstalige) nummer verwijzen naar het moment net voor dageraad, wanneer de lucht een onheilspellende diepblauwe kleur krijgt en voor de hoesillustratie deden de band duidelijk beroep op dezelfde hand die ook al zorgde voor de hoes van voorganger Black Panther: de Roemeense kunstenaar Paul Hitter. In nummers als Insomnia of It's Never Too Late serveert Antwerp Gipsy-Ska Orkestra nog steeds de vertrouwde mix van ska of reggae met Balkanritmes, maar Banghra Love, een combinatie met rapper Clement 'Nerlock' Werom van Jahwed Family (die ook al te horen was op Kilo Gipsyska), is bijvoorbeeld reggae meets Indische banghra meets Franstalige hip-hop, opener Jamileh nijgt dan weer eerder naar Turkse psychedelica met frontman Gregor Engelen die een korte vocale ode aan de Franse grootmeester Serge Gainsbourg lijkt te brengen, en in Take My Wrist deed Gregor's stem ons dan weer wat aan die van de Canadese singer-songwriter Leonard Cohen denken. Antwerp Gipsy-Ska Orkestra staat zoals steeds garant voor een stomend feestje, maar blijft ook muzikaal vervellen en weet zo keer op keer onze aandacht vast te houden!

Antwerp Gipsy-Ska Orkestra stelt Duivelsblauw nog live voor op 14 maart in Zaal Goedleven in Gent en op 4 april samen met Projecto Secreto in 4AD in Diksmuide!


www.gipsyska.com | www.doxrecords.amsterdam

Moonlight Benjamin - Simido

Moonlight BenjaminMet deze Simido van zangeres Moonlight Benjamin, een Haïtiaanse die over een stem als een klok blijkt te beschikken, mogen we meteen al de eerste echte knaller van 2020 optekenen. Net zoals het geval was met haar vorige langspeler, het in 2018 verschenen Siltane, vernoemde Moonlight ook dit album opnieuw naar een fictief personage aan wie ze haar nummer richt. Daarnaast is Simido ook de naam van de figuur die in Haïti traditioneel de voodoorituelen leidt. De geboorte van Benjamin leest als een boek van Stephen King. Haar moeder bleef in het kraambed, iets wat in het bijgelovige Haïti al snel tot paniekreacties en grote gebedsdiensten leidt, zodat haar vader zich uiteindelijk genoodzaakt zag zijn pasgeboren dochtertje bij een weeshuis achter te laten. Daar werd ze opgevangen door dominee Doucet Alvarez die meteen verklaarde: "If she stayed alive, there is certainly a reason. I will call her Moonlight; a light which will light the future! I will adopt her as my daughter." Het mag dan ook niet verbazen dat Moonlight's muzikale carrière begon als gospelzangeres bij het lokale kerkkoor, al vindt de zangeres pas echt spiritualiteit als ze de Haïtiaanse voodoo leert kennen: "Voodoo rhythms and songs are like the umbillical cord that connect the western part of the island of Haiti tot he womb of it's people, Africa!". In haar late tienerjaren leert ze echter de zanger en gitarist Tines Salvant kennen, die haar al snel uitnodigt om mee te werken aan zijn debuutalbum Kè'm Chavire en zo een heel nieuw muzikaal universum voor Benjamin doet opengaan. Later werkte ze nog onder andere samen met gitarist Max Aubin en auteur Jean-Claude Martineau, maar als die laatste komt te overlijden vormt Moonlight's grote verdriet meteen ook de katalysator om het eiland te verlaten en zich in Frankrijk te vestigen.

Lees verder

De 10 strafste wereldmuziek albums van 2019

Er gaat hier geen jaar voorbij zonder dat karre­vrachten albums de weg naar de genadeloze tropicalidad.be testbank vinden. Die stapel van 2019 was zo danig hoog dat we er tot enkele dagen geleden nog zoet mee waren. Naar jaarlijkse gewoonte presenteren we, zij het met enige vertraging, de tien strafste plaatjes van het jaar. Hier zijn ze dan, in geheel willekeurige volgorde:

Terra Livre
Seeds, Roots, Flowers and Fruits
Terra Livre / Seeds, Roots, Flowers and Fruits Hoogst aanstekelijke Portugese mestizo die u tegelijk een geweten probeert te schoppen. video
Blick Bassy
1958
Blick Bassy - 1958 Meer dan uitstekend concept­album en hommage aan de helden van de Kameroense onafhanke­lijk­heids­beweging waarmee Blick Bassy moeiteloos alle stereotypen over Afrikaanse muziek overstijgt! video
Coladera
La Dôtu Lado
Coladera - La Dôtu Lado Prachtige ode aan de Kaapverdische muziektraditie van het in Frankrijk gevestigde Portugees-Braziliaanse duo Joao Pires en Vitor Santana! video


Lees verder

Milton Nascimento - Maria Maria

Milton NascimentoFar Out Recordings sluit het jaar af met een vinylheruitgave van Maria Maria, de soundtrack die Milton Nascimento in 1976 schreef voor het gelijknamige ballet van Grupo Corpo, een gezelschap voor hedendaagse dans onder leiding van de Argentijnse choreograaf Oscar Ariaz, met de erfenis van de slavernij in Brazilië als beladen thema. De soundtrack, die samen met Ultimo Trem, dat Nascimento in 1984 schreef voor een volgend ballet, al een eerste keer in 2003 verscheen als dubbel-CD, wordt nu door Far Out Recordings ook voor het eerst op vinyl uitgegeven. Voor Maria Maria werkte Milton samen met een indrukwekkende all-star cast van Braziliaanse muzieklegendes waaronder Naná Vasconcelos (percussie en effecten), Toninho Horta (gitaar), Paulo Moura (saxofoon), João Donato (toetsen en percussie), Paulinho Braga (drum), en de hele line-up van Som Imaginario (Frederyko - gitaar/gefluit, Luiz Alves - bass, Robertinho Silva - drums, Tavito - gitaar, Wagner Tiso - toetsen en Zé Rodrix - orgel/fluit/percussie). Over de muziek op Maria Maria, de ene keer stevig soulvol, vaak met Milton's hemelse falsetto in een hoofdrol (al zijn ook de vrouwenstemmen van MPB-ster Fafá de Belém, sambazangeres Clementina de Jesus en Nana Caymmi, die samen met Gilberto Gil populariteit verwierf in de Braziliaanse tropicalia-scene, te horen), elders parlando (beïnvloed door de Franse artcinema van de jaren zestig van de vorige eeuw), en in nummers als Lilia of Trabalha, waarin respectievelijk een slavin gegeseld wordt en Afrikaanse percussie en metaalklanken het werkritme van de slaven op de plantages moet verbeelden, sterk evocatief en rauw, zei Nascimento zelf: "I only began composing because of enjoying the movies so much, and I wrote the music for Maria Maria in a tiny Rio apartment with friends and their kids running around and having fun! I love to be in noisy places, surrounded by people.". Maria Maria is tegelijk een tijdsdocument, een ijkpunt in de carrière van Nascimento en ondertussen een tijdloze Braziliaanse parel!

www.miltonnascimento.com.br | www.faroutrecordings.com

King'n'Doom featuring Cheikh Lô - King'n'Doom

King'n'Doom featuring Cheikh LôDit titelloze album is de culminatie van een onverwachte vriendschapsrelatie en de vervulling van de muzikale droom van Martin Piro en Pavel %u0160mid, twee Tsjechische muzikanten en producers. Het begon allemaal jaren geleden met een bezoek aan Festival au Désert en Festival sur le Niger, twee muziekfestivals in de buurt van Timboektoe, waar het duo al liftend naartoe trok vanuit de Malinese hoofdstad Bamako. De reis zou de vonk vormen voor een gedeelde passie voor (West-) Afrikaanse muziek die het duo nooit meer los zou laten. Enkele jaren later weet Zlata Holu%u0161ova, organisator van het Colours of Ostrova Festival, Cheikh Lô te overtuigen om naar Tsjechië af te zakken, waar dat jaar ook Martin en Pavel op de affiche staan. De drie zouden elkaar uiteindelijk ontmoeten in een tot mobiele opnamestudio omgebouwde caravan van Milan Cimfe, oprichter van Sono Records. Voor ze het zelf goed en wel doorhadden zat het trio samen te jammen en uiteindelijk nam Cheikh Lô zelfs de microfoon ter hand om vervolgens een uitstekende versie van Jarabi, een West-Afrikaans nummer dat Martin en Pavel in een nieuw reggaejasje gestoken hadden en herdoopten tot Jah'rabi, in te zingen. Lô's versie zou later de eerste single van het King'n'Doom project worden en is ook de opener van deze langspeler.

Lees verder

Ismaila Sané Saïsba - Ekiinafrik

Ismaila Sané SaïsbaIsmaila Sané Saïsba is een Senegalese percussionist, vocalist, danser en choreograaf uit Coubalan, een klein dorp in de zuidelijke Casamance-regio van het land, die zijn carrière begon bij traditionele dansgezelschappen als Les Ballets Bougarabou, Les Ballets Africains en Ballet Mansour Gueye. In de jaren tachtig en negentig van de vorige eeuw verhuisde Sané samen met het tweede ensemble van Ballets Mansour Gueye naar Tenerife waar hij later de Finse saxofonist Sakari Kukko tegen het lijf zou lopen, die Ismaila al snel uitnodigde Ismaila om zijn band Piirpanke te komen versterken. Sané bleef aanvankelijk in Spanje wonen, maar ontmoette ook zijn toekomstige vrouw, de Finse kantele-speelster Outi Nieminen en in 1999 drong een verhuis naar Finland zich dan ook op. Ismaila bleef jarenlang actief bij Piirpanke, werkte met Sakari Kukko ook nog samen bij Humbalax, een project waarbij Finse nummers in een Senegalees mbalax-jasje gestoken werden, en vormde met zijn vrouw het duo Senfi, waarvoor hij opnieuw de Finse en Senegalese muziektradities liet botsen. Het duo werd een vaste waarde in het Finse muziek- en televisielandschap nadat ze begin jaren 2000 opdoken in het Finse kinderprogramma Pikku Kakkonen, waar ze hun eigen multiculturele show Amin Kanssa ("samen met Ami") hosten. Ismaila bracht met Ñamandu al een eerste soloalbum uit in 1999, verdeeld door het Spaanse Azel Producciones, nu dus gevolgd door deze Ekiinafrik ("beschermend Afrika") waarop Sané zich vooral een sociaal bewogen artiest toont met nummers waarin hij onder andere oproept tot eenheid (Namara), in vraag stelt waarom we ons leven laten domineren door technologie (Emasinay, "de machine"), het vluchtelingenprobleem aankaart (Rewum Nasaran, Wolof voor "het land van de blanken", waarin hij zich afvraagt hoe het mogelijk is dat de Afrikanen die vroeger gedwongen en in ketenen afgevoerd werden, datzelfde valse paradijs nu zelf ten allen koste willen bereiken) en vaststelt dat Afrika als een huis zonder dak is waaruit zowel het menselijke potentieel als de bodemrijkdommen wegvloeien.

Lees verder

Solo Moderna - Republica Moderna

Solo ModernaZoals het pseudoniem al enigszins doet vermoeden is Solo Moderna het eenmansproject van de uit het Nederlandse Tilburg afkomstige muzikale duizendpoot Bas Voorn. Die bespeelt een heel areaal aan instrumenten gaande van banjo en gitaar tot piano, diverse blazers en zelfs een versterkte duimpiano, en voegt daar analoge synths, 8bit soundbites en ritmes uit drummachines aan toe. Met Republica Moderna roept Bas nu zijn eigen republiek uit die vooral ruimte moet bieden aan een haast onbegrensd muzikaal universum gaande van Balkangrooves meets dembow (een uit de Jamaicaanse dancehall en Puerto Ricaanse reggaeton geëvolueerd subgenre origineel gebaseerd op de riddim van het gelijknamige nummer van Shabba Ranks uit 1990) in Escuchame Como Soy, over de cumbia van nummers als La Bandolera (een samenwerking met de in Washington D.C. gevestigde Empresarios) en Feliz Sintetizador, tot de Afro-house van Sonido SID Africana, de congotronics van Republica De Chonta en zelfs de Jamaicaanse mento van Mento Moderna. Hoogst fascinerende auditieve trip!

Lees verder

Radio Barbă - Soviet Macho EP

Radio BarbăDe heren en dame van Radio Barbă, een zeskoppig gezelschap rond gitarist/vocalist Thomas Baert, hebben blijkbaar goed geluisterd naar het voorbeeld van grote broer Gogol Bordello. Net als die Amerikaanse band mixt Radio Barbă zigeunerklanken en Balkangrooves met stevige punkinvloeden. Barbă, de laatste helft van de naam van de band laat zich uit het Roemeens vertalen als "baard" en is een knipoog naar de familienaam van frontman Thomas Baert. Soviet Macho is na hun vorig jaar verschenen debuut-EP Bazar În Mişcare de tweede release van de band uit het Oost-Vlaamse Oudenaarde. En net zoals op die eerste EP serveert Radio Barbă op Soviet Macho opnieuw vijf feestelijke dronkemansliederen tussen Balkan, punk en rock. Nastrovje ("proost")!

Lees verder

Kankou - Kuma

KankouKankou Kouyate, een telg uit een roemrijke Malinese griotfamilie van meester ngoni-spelers, gaande van haar overgrootvader Bazouma Sissoko, over grootvader Djeli Moustapha Kouyate en haar bekende oom Bassekou Kouyate, werd geboren voor een muzikale carrière. Doorheen de jaren werkte ze samen met tal van Malinese groten waaronder Toumani Diabate, de al genoemde Bassekou Kouyate, Habib Koite, Kasse Mady Diabate en Cheik Tidiane Seck, en in 2013 werd ze uitgenodigd om deel uit te maken van Damon Albarn's Africa Express project, resulterend in het Africa Express presents Maison Des Jeunes album (Transgressive Records). In 2017 leert Kankou dan de Schotse muzikant en producer Mark Mulholland kennen, die dan al enkele jaren in Bamako verbleef. De muzikale vonk sloeg meteen over en in een tijdspanne van enkele weken hadden ze de basis voor de nummers op deze Kuma (Bambara voor "woorden") gelegd.

Lees verder

Mamadou Kelly - Les Bateaux

Mamadou KellyMet Les Bateaux zorgt de Malinese bard Mamadou Kelly voor een perfect aansluitende opvolger op het in 2017 verschenen Politiki. Kelly werkte voor Les Bateaux dan ook samen met een vrijwel identieke crew (Aly Magassa - gitaar/backing vocals, Kande Sissoko - ngoni, Afo Guindo - kalebas/drums en Adama Sidibe - balafon, aan Malinese zijde en Jacob Silver - bas en Cindy Cashdollar - steelgitaar, in de Verenigde Staten), enkel de klarinet van David Rothenberg die een aparte toets geeft aan nummers als opener Woma Gara of Nisi Tindi is een nieuw gegeven, en het alomtegenwoordige geluid van de éénsnarige djourkel is deze keer niet van Brehim 'Yoro' Cisse, maar werd ingespeeld door Madou Diabate. Het titelnummer verwijst naar de jaren zeventig van de vorige eeuw, toen Mali en de omliggende landen getroffen werden door extreme droogte en hongersnood en de dorpsbewoners op de oevers van de Nigerrivier stonden te wachten op de boten die nieuwe voorraden zouden aanvoeren. Mamadou citeert in het nummer de namen van die boten en in het licht van de huidige vluchtelingencrisis kan je Les Bateaux dus ook op een heel andere manier beluisteren.

Lees verder

King Lagoon's Flying Swordfish Dance Band - The Golden Lagoon

King Lagoon's Flying Swordfish Dance BandDe achtkoppige King Lagoon's Flying Swordfish Dance Band is het geesteskind van de in Brighton in het Verenigd Koninkrijk gevestigde vocalist en multi-instrumentalist Rodrigo Kerr. In plaats van een doodgewone biografie van de band creëerde King Lagoon's Flying Swordfish Dance Band op hun website een legende over King Lagoon, heerser over een tropisch paradijs in een parallelle dimensie: "The realm of King Lagoon hosts many diverse and exotic lands and small islands where the royal flotilla races and cruises to the sounds of the King's favourite bands. This dimension is similar to ours but many things can work quite differently and unexpectedly. A messenger from King Lagoon, a small golden bird with 5 wings, iridescent plumage and large expressive eyes, made contact with Rodrigo in 2010 to ask him to create a band…. Whether it was to simply open up interaction or for a more dramatic reason, the exact motive remains unknown. Appearing at a window, having to be released from the inside of a drum or coming out of a tap, a computer screen or a saxophone, the bird appears to Rodrigo – alone or at band rehearsals - to drop off little parcels of exotic flavoured treats. Rodrigo and the other Flying Swordfish eat these tasty delights, and as they taste the other-dimensional flavours, more becomes known to them about the realm of King Lagoon, as well as inspiring music and ideas for the performance.".

Lees verder

Josef Josef - Josef Josef

Josef JosefJosef Josef is het nieuwe project rond de Franse violist Eric Slabiak, waarin hij samen met ex-bandmakkers bij Les Yeux Noirs Frank Anastasio (gitaar) en Darco Ivkovic (accordeon), en aangevuld met bassist Jérôme Arrighi en drummer Rémi Sanna, op zoek gaat naar de Joods-Oost-Europese wortels van zijn grootouders. Josef Josef, of Yossel Yossel in het Jiddisch, oorspronkelijk opgenomen door Nellie Casman, een in Rusland geboren joodse die uitweek naar de Verenigde Staten en daar een carrière als zangeres en actrice uitbouwde, in 1923 en één van de favoriete nummers van Eric's vader. In de tracklist van dit titelloze debuut, zes nummers uit de Jiddische klezmertraditie van onder andere de Pools-Israëlische dichter Abraham Sutzkever (Unter Dayne Vayse Shtern), de naar de Verenigde Staten gemigreerde acteur en songschrijver Chaim Tauber (Sheyn Vi Di Levone), en de eveneens naar Amerika geëmigreerde Letse jood David Meyerowitz (Vi Zaynen Mayne Zibn Gite Yur), Servische zigeunermuziek (Sila Kale Bal, een cover van het gelijknamige nummer van de Servische zigeunerkoning Saban Bajramovic, Zvecansko Kolo, Chelipe), traditionals uit Rusland (Gene Roma), Roemenië (het instrumentale Hora Lui Buca) en Moldavië (Opinca-Hora De Mana), en met Josef Tanz ook één zelf gepende instrumental als afsluiter.

www.budamusique.com | www.xmd.nl

El Khat - Saadia Jefferson

El KhatEl Khat is een vierkoppige band uit Tel Aviv met leden die wortels hebben in Irak, Polen, Marokko en Jemen. De naam van de band verwijst naar het verslavende blad dat in Jemen en op het Arabische schiereiland al meer dan 600 jaar wordt gekauwd, en dat nu het land opnieuw verdeeld is in een bloedige burgeroorlog ontsnapping biedt aan de dagelijkse stress en honger. Albumtitel Saadia Jefferson is dan weer een verzonnen personage met een gespleten identiteit, half Jemenitisch, half Amerikaans en Israëlisch staatsburger, verwijzend naar frontman Eyal El Wahab's eigen ervaringen als Jemenitische jood in Israël, iets waar hij jarenlang mee geworsteld heeft en dat de laatste jaren meer en meer zijn tol begon te eisen, zich verloren voelend in een staat die de vlag van het Israëlische joodse nationalisme voert en de joodse geschiedenis in de Arabische buurlanden negeert (een gevoel dat Eyal perfect wist te kristalliseren in het nummer Ptiha waarin geluidssamples van het straatleven in Jemen overvloeien in de geluiden van een metrostation in New York). El Wahab begon zijn muzikale carrière in 2012 als cellist bij het Jerusalem Andalusian Orchestra en later flamencoproject El Gran Mar. In 2017 besloot hij echter aan alles de brui te geven om op zoek te gaan naar de wortels van zijn grootouders, Jemenitische joden die in de jaren vijftig van de vorige eeuw naar Israël migreerden. In die zoektocht stootte Eyal op een dag op de LP Qat, Coffee & Qambus: Raw 45's from Yemen (Parlotone, 2012), een compilatie vol traditionele Jemenitische muziek. Het werd de katalysator voor een leerproces dat Eyal er onder andere toe aanzette om Arabisch te gaan studeren, zelfgemaakte instrumenten te bouwen in zijn homestudio (op het album zijn onder andere percussie-instrumenten vervaardigd uit verschillende soorten conservenblikken te horen) en de fundamenten te leggen voor wat uiteindelijk dit Saadia Jefferson album geworden is.

Lees verder