De 10 strafste wereldmuziek albums van 2017

Er gaat hier geen jaar voorbij zonder dat karre­vrachten virtuele en minder virtuele albums de weg naar de genadeloze tropicalidad.be testbank vinden. Uit die massa nieuwe muziekjes visten we net zoals vorig jaar de tien strafste plaatjes van 2017. Hier zijn ze dan, in geheel willekeurige volgorde:

Dijf Sanders
Java
Dijf Sanders / Java De uit Brugge afkomstige Dijf Sanders reisde voor deze Java in de lente van dit jaar af naar het gelijknamige eiland in Indonesië op zoek naar interessante muziekritmes. Het resultaat is een fascinerende auditieve psychedelische trip die u gegarandeerd in hogere sferen zal brengen. video
Blay Ambolley
Ketan
Blay Ambolley / Ketan Nieuw album van de Ghanese muzieklegende Blay Ambolley, een eerbetoon aan zijn geboortedorp vlakbij Takoradi in het westen van Ghana en een absolute must-have voor iedereen die ook maar een beetje gevoelig is voor Afro-groove! video
Togo All Stars
Togo All Stars
Togo All Stars / Togo All Stars De Togolese muziekscene mag dan voor velen nog steeds een blinde vlek zijn in het West-Afrikaanse muzieklandschap, de mix van highlife, vodoun en afrobeat van deze Togo All Stars groovet in ieder geval als de beesten! video


Lees verder

Dijf Sanders - Java

Dijf SandersDe uit Brugge afkomstige Dijf Sanders staat bekend als componist van soundtracks vol exotica, psychedelica, jazz en electronica, die steeds weer doen verlangen naar verre oorden; iets wat hij zelf graag omschrijft als "future exotica". In opdracht van Europalia en KAAP Creative Compass reisde Dijf voor deze Java in de lente van dit jaar af naar het gelijknamige eiland in Indonesië, waar hij zowat elke stad en dorp verkende op zoek naar interessante muziekritmes. Terug in België distilleerde hij, samen met gastmuzikanten Nathan Daems, Filip Vandebril en Simon Segers (allen bandleden van Black Flower), 10 tracks uit de uren veldopnames die hij in Indonesië maakte. Verschillende van de titels op Java (Kacapi, Kendang, Angklung, Calung, Gamelan…) verwijzen naar lokale instrumenten - respectievelijk een citer, een dubbelzijdige trommel, een idiofoon, een xylofoon en een metallofoon - die Dijf ginder ontdekte en opnam. Het resultaat is een fascinerende auditieve psychedelische trip die u gegarandeerd in hogere sferen zal brengen. Absolute aanrader!

Lees verder

Dinamo - Ahora Bajo Y Arreglo Todo

DinamoDinamo is een zevenkoppige latin-ska formatie uit Mallorca die u gemakshalve zou kunnen indelen bij de Spaanse mestizo-beweging. Voor ondergetekende riep deze Ahora Bajo Y Arreglo Todo, een mix van uptempo ska (opener Hoy, Nido De Perchas, afsluiter La Brisa), reggae (de uitstekende lovers rock tune Creo met een gastbijdrage van Mimi Maura, Traete A La Nena, mariachi meets reggae), cumbia (Diamante, Quereme Bien) en cuarteto (Los Que Mas Vale) echter eerder herinneringen op aan Latijns-Amerikaanse bands als het Venezolaanse Desorden Publico of het Argentijnse Los Fabulosos Cadillacs. Niet helemaal toevallig zo blijkt, want Mario Siperman, toetsenist bij die laatste band was verantwoordelijk voor de mastering van dit album. Baleaars feestalbum zonder pretenties.

Lees verder

Amparanoia - El Coro De Mi Gente

AmparanoiaNet op het moment dat wij de musica mestiza zo goed als dood wilden verklaren, blazen twee grote namen het genre nieuw leven in. Eerst was er Che Sudaka, dat met de release van Almas Rebeldes zijn vijftienjarige bestaan in de kijker zette, en met deze El Coro De Mi Gente ("het koor van mijn volk") keert ook Amparo Sanchez terug naar haar roots. De Catalaanse zangeres focuste zich de laatste 10 jaar op een solocarrière, maar El Poder De Machin, het debuutalbum van Amparanoia is dit jaar precies 20 jaar oud en daarom trommelde ze haar oude bandmakkers opnieuw samen om het album in een nieuw jasje te steken. Net als Che Sudaka deed voor Almas Rebeldes, nodigde ook Amparo een hoop vrienden en collega's (Macaco, Manu Chao, Aterciopelados, Sergent Garcia, La Pegatina, Gaby Moreno van Calexico, Fermin Muguruza, Marinah van Ojos De Brujo…) uit en liet hen hun favoriete track een ander kleurtje geven. Dat er nu ook een Europese live-tournee komt hebben we dan weer te danken aan jazzvocalist Gregory Porter. Die kwam de zangeres daags na een eenmalig concert op het Bout du Monde festival in augustus van dit jaar feliciteren en inspireerde haar om aan dat optreden een vervolg te breien. Onze favorieten uit de tracklist zijn opener Hacer Dinero, door Joan Garriga (La Troba Kung-Fú) een heerlijke cumbia-vibe gegeven, de reggae van titelnummer El Coro De Mi Gente met Macaco en het aanstekelijke En La Noche met Manu Chao. Meer dan uitstekende herinterpretatie van het origineel en het bewijs dat Amparanoia er ook twintig jaar later nog steeds staat!

Lees verder

Gili Yalo - Gili Yalo

Gili YaloGili Yalo het is een jonge Beta Israel (ook bekend als Falashas of Ethiopische joden) uit Tel Aviv, die met deze titelloze langspeler een ijzersterk debuut neerzet. Yalo maakte samen met zijn ouders deel uit van Operatie Mozes, een door Israël georkestreerde evacuatie van joden uit Ethiopië tijdens de dramatische hongersnood in 1984. Ethiopië ging op dat moment bovendien gebukt onder de pseudo communistische dictatuur van Mengistu Haile Mariam en vooraleer geëvacueerd konden worden, moesten de Falasha's eerst nog een hachelijke tocht door de woestijn ondernemen om het naburige Soedan te bereiken. Tijdens die uitputtende en emotionele tocht was het de muziek die Gili en zijn familie op de been hield. Gili wisselt af tussen Engels en Amhaars, en mengt Ethiopische ritmes met invloeden uit pop/rock (Africa, pop meets afrobeat en een duet met de Israëlische singer-songwriter KerenDun, City Life, Fire, pop meets Mulatu Astatke), soul/funk (aanstekelijke nummers als Selam en Sab Sam) en jazz (opener Tadese en T'ebik'ew, die heel dicht bij het werk van grootmeester Mulatu Astatke liggen). Het geheel werd vakkundig gemixt door Beno Hendler en Uri Kinrot (Boom Pam, Balkan Beat Box) en levert één van de aanstekelijkste albums op die wij het afgelopen jaar te horen kregen.

Lees verder

Ousco - Mon Côté Reggae

OuscoDe uit Diabaly in het noorden van Mali afkomstige Ousco Cisse begon zijn muzikale carrière toen hij in 1996 met drie vrienden het kwartet SMOD (een acroniem van de eerste letters van de voornamen van de vier leden: Sam, Mouzy, Ousco en Donsky) oprichtte. SMOD, het derde album van de band, een mix van hip-hop en traditionele Malinese muziek, werd geproduceerd door Manu Chao, die toen ook net Amadou & Mariam's Dimanche À Bamako' had afgeleverd, en Ma Jolie doet nog wat terugdenken aan die sound. Ondertussen doet Ousco het alweer enkele jaren solo en voor Mon Côté Reggae nam hij op in Parijs (Gum Records), maar onder andere ook nog in Bamako (Humble Ark) en Brighton (Prince Fatty). Opener Mame Cheick N'Diaye, een verwijzing naar Ousco's affiniteit met de Baye Fall beweging (zie ook afsluiter Allah), is meteen een energieke knaller van formaat. Een zelfde energie vinden we opnieuw in Zoum Zoum Zawé, een titel die in geen enkele taal iets betekent, maar waarmee Ousco bewijst dat muziek wel degelijk een universeel gegeven is, en ook Fana Fana, een aanklacht tegen de verdeel en heers tactieken van het kapitalistische systeem, is uit hetzelfde hout gesneden. In het eerder intieme Consomer National, een boodschap die Europeanen niet helemaal vreemd in de oren zal klinken, roept hij op om vooral eigen producten te consumeren in plaats van af te hangen van te dure import (de video bij het nummer, waarin ook de Belgische actrice Isabelle de Hertogh te zien is, werd geregisseerd door Jeanne Hurt). CDEAO staat voor Communauté Economique des Etats de l'Afrique de l'Ouest, en in dit akoestische nummer waarschuwt Ousco de West-Afrikaanse naties voor de gevolgen van de klimaatopwarming. Mali is meer dan een ode aan zijn thuisland, want in Mali gaan al een tijdje stemmen op om het land te splitsen (waar hebben we dat nog gehoord?) en de woorden: "One God, one aim, one destiny!" van Marcus Garvey indachtig, roept Ousco zijn landgenoten dan ook op om de handen in elkaar te slaan voor het behoud van de natie. Dat Ouscou ook niet blind is voor de andere sekse mag blijken uit Les Femmes, een ode aan de vrouw, en het al eerder vermelde Ma Jolie. Mon Côté Reggae, waarin reggae vermengt wordt met elementen uit de Malinese muziek, gespeeld op traditionele Malinese instrumenten, roept hier en daar herinneringen op aan Tiken Jah Fakoly, die er met Ousco een serieuze concurrent heeft bijgekregen. Enkele weken na Salim Jah Peter's Nature alweer een Afrikaanse topper!

Lees verder

Che Sudaka - Almas Rebeldes

Che SudakaDe Spaans-Catalaanse musica mestiza scene is de laatste jaren langzaam maar zeker aan het doodbloeden. Toch zijn er enkele sterkhouders die moedig blijven doorzetten. Eentje daarvan is het Argentijns-Colombiaanse Che Sudaka dat dit jaar zijn vijftiende verjaardag viert. Om die feestelijke gebeurtenis nog wat meer in de verf te zetten is nu ook deze Almas Rebeldes, een nieuw album waarvoor Che Sudaka naast drie nieuwe nummers (Los Objetivos, La Mente en Plegaria) 11 van hun grootste successen opnieuw opnamen geflankeerd door een bont gezelschap aan vrienden en collega's als daar zijn: Manu Chao, Amparo Sanchez (Amparanoia), Dr. Ring Ding, Yacine Belahcene (Cheb Balowski) en Jupiter & Okwess. De titel van het album draagt de band op aan: "…all the souls who rebel against the feeling of impotence… and who struggle to keep thinking and feeling that we are all just one - despite the madness in which society has been transformed today!". Het titelnummer was oorspronkelijk terug te vinden op Mirando El Mundo Al Reves uit 2007 en krijgt hier dankzij Dr. Ring Ding een ragga-tintje. Che Sudaka mag dan vooral aanstekelijke en hoogst dansbare nummers produceren, die zijn daarom niet inhoudsloos. Integendeel, zo gaat Mentira Politica (uit Tudo E Possible en hier met een raggamuffin-vibe dankzij de bijdrage van Capricornio Man uit het Mexicaanse Monterrey) bijvoorbeeld over de gebakken lucht die de meeste politici verkopen, voor de intro van La Guerra Es Por Dentro, uit Trippie Town, het debuutalbum van de band uit 2003, gebruikte de band dan weer een citaat van de Argentijnse singer-songwriter, vredesactivist en filosoof Facundo Cabral, maar nog meer naar de keel grijpen - al moet u er natuurlijk wel een mondje Spaans voor verstaan - doet Reflexiones ("bedenkingen"), de outro van het album waarin de Catalaanse dierenarts en activist Gustavo Duch het heeft over duurzame landbouw en de nefaste gevolgen van het huidige kapitalistische productiemodel. Feestelijk jubileumalbum met een boodschap van een band met een rebelse ziel.

Lees verder

3MA - Anarouz

3MANet geen 10 jaar na de release van hun titelloze debuut, dook gelegenheidstrio Ballaké Sissoko, Driss El Maloumi en Rajery nog eens de studio in voor Anarouz (Tamazight of Berbers voor "hoop"). Bandnaam 3MA verwijst naar de herkomst van de drie heren, die respectievelijk uit Mali, Marokko en Madagaskar komen. Natuurlijk ligt de nadruk nog steeds op het samenspel van kora, oed en valiha, maar net als op hun eerste album, kunt u in drie van de 10 tracks op Anarouz - Hanatra, Aretina en Awal, een nummer dat ook al op hun debuutalbum terug te vinden was - het trio ook vocaal aan het werk horen, en voor Anfaz en Mariam kregen ze dan weer versterking van de Pakistaanse percussionist Khalid Kouhen, die voor wat extra ritme zorgt op de tabla. Muzikale Pan-Afrikaanse magie!

Lees verder

BKO Quintet - Mali Foli Coura

BKOVoor Mali Foli Coura, de opvallend ruiger klinkende opvolger van hun uit 2014 daterende debuut Bamako Today, probeerde BKO Quintet de Malinese griottradities te laten rijmen met die van de donso of jagers. Mali Foli Coura, de titel van het album, laat zich vertalen als "de nieuwe sound van Mali", meteen ook waar deze vijfkoppige band - Ibrahima Sarr (djembe, vocals), Fassara Sacko (vocals, doundoun), Adama Coulibaly (vocals, donso ngoni), Abdoulaye Kone (djeli ngoni), Aymeric Krol (drums, vocals) - voor staat. In BKO Nana doen ze trouwens nog eens het verhaal van de band, maar daar moet u dan wel een woordje Bambara voor verstaan. In Mali Liberela waarschuwt het kwintet voor het feit dat hoewel Mali nu ogenschijnlijk de donkerste periode in zijn geschiedenis achter zich heeft gelaten, de burgers beter op hun hoede blijven om te voorkomen dat de geschiedenis zich zou herhalen. Dirty Donso, een titel die natuurlijk naar de Amerikaanse dansfilm Dirty Dancing knipoogt, gaat eigenlijk over de komo een masker dat de drager met het goddelijke kan verbinden, en ook nummers als Rougeot en opener Tangwanana verwijzen naar de donso-tradities. De vreemde eenden in de bijt zijn afsluiter Mon Amour, dat eerder naar Frans chanson nijgt en waarvoor BKO de Franse singer-songwriter Mathieu Boogaerts uitnodigde, en Salia', een van oorsprong Gambiaans liefdeslied. Omdat het oog ook wat wilde koos BKO Quintet voor de hoes een werk, in wat wij zouden willen omschrijven als een Afro-kubistische stijl, van de Malinese artiest Noumouke Camara.

Lees verder

Miroca Paris - D'Alma

Miroca ParisMiroca Paris is een telg uit een muzikale familie op São Vicente, het noordelijkste eiland van de Kaapverdische Eilanden. Als kind mocht hij zich al uitleven achter de drums, maar in zijn tienerjaren ontdekte Paris ook zijn stem en leert gitaar en percussie spelen. Het is ook dankzij zijn talent als percussionist dat hij niet veel later bij A Batucada, een lokaal percussie ensemble terechtkomt. In 1998 besluit Miroca echter om naar Portugal te verhuizen, waar hij als drummer en percussionist samenwerkt met onder andere Sara Tavares en zijn oom Tito Paris. Het moment dat zijn verdere muzikale carrière richting zal geven komt echter wanneer hij in 2000 de vraag krijgt om de begeleidingsband van de Kaapverdische diva van de morna Cesaria Evora te vervoegen. Elf jaar lang reist Miroca als percussionist met Evora de wereld rond, maar als de zangeres in december 2011 overlijdt, moet Paris op zoek naar een nieuw verhaal en begint zich dan maar te focussen op een solocarrière, iets wat de zangeres hem zelf nog meermaals had aangeraden.

Lees verder

TootArd - Laissez Passer

TootArdHet verhaal van TootArd, een jonge band uit Majdal Shams in de door Israël bezette Golanhoogten (een heuvelachtig gebied op de grens tussen Libanon, Syrië, Jordanië en Israël), begon in 2010 met het spelen van reggaecovers. Voeg daar nog wat invloeden uit de Toearegmuziek bij (niet toevallig ook een volk zonder eigen staat) en het feit dat alle leden van de vijfkoppige band opgroeiden met klassieke Arabische muziek en je krijgt de sound van TootArd. Laissez Passer, de titel van dit nieuwe album, verwijst naar de politieke status van de bandleden als zogenaamde "staatlozen". Sinds 1967 worden de bewoners van de Golanhoogten (voornamelijk Druzen) beschouwd als inwoners van Israël, maar ze beschikken niet over de Israëlische nationaliteit en moeten als ze zich willen verplaatsen of reizen gebruik maken van een zogenaamd "laissez-passer" in plaats van een regulier paspoort. Toch was het ook net die status van staatloze die hen liet inzien dat muziek iets is dat grenzen overstijgt en waarin je door je verbeelding de vrije loop te laten naar eender waar kunt reizen. Hun eigen situatie mag dan verre van ideaal zijn, dat betekent niet dat de leden van TootArd niet beseffen dat het altijd erger kan… Vanop de Golanhoogten kijk je zo Syrië in en de intieme afsluiter Syrian Blues is dan ook een ode aan de door burgeroorlog geteisterde land. Optimistisch geluid uit één van de geopolitiek gezien meest complexe zones ter wereld!

Lees verder

Omar Souleyman - To Syria With Love

Omar SouleymanEigenlijk vragen wij ons enigszins af hoeveel keer Omar Souleyman zijn gimmick nog succesvol kan blijven opvoeren vooraleer een zekere déjà-vu begint in te zetten? Van ons krijgt de Syrische koning van de dabke (het Syrische antwoord op westerse house en techno) vooralsnog het voordeel van de twijfel. Zoals de titel al aangeeft is To Syria With Love een ode aan zijn door burgeroorlog verscheurde en verwoeste thuisland: "It's been six years I've been away, and I'm tired of looking for home and asking about my loved ones. My soul is wounded and it's like having dust in my eyes. We are in exile, and our nights are long. Our homeland is our only comfort. Life caused us so much pain. Our wounds are too many and every wound calls out. We miss Al-Jazira!". Voor de teksten werkte Souleyman deze keer samen met Shawah Al Ahmad, en in plaats van de magistrale Rizan Sa'id hoort u deze keer het synthesizerwerk van Hasan Alo. Briefkaart aan het thuisfront van een artiest in ballingschap die het gezicht geworden is van een ontheemde generatie.

Omar Souleyman komt To Syria With Love live voorstellen in de Brusselse Botanique op 27 januari.

www.maddecent.com | www.because.tv

Salim Jah Peter - Nature

Salim Jah PeterDe Nigerese Salim Jah Peter, die zich met recht en rede één van de veteranen uit de Afrikaanse reggaescene mag noemen, laat voor de eerste keer in ruim tien jaar weer van zich horen met deze Nature. Peter's muziekcarrière kwam eigenlijk pas echt in een stroomversnelling terecht toen hij zich in het begin van de jaren negentig van de vorige eeuw in Ivoorkust vestigde en daar frontman werd van de lokale reggaeband Mystic Vibration. Maar Salim wilde meer, creëerde zijn eigen stijl, een mix van traditionele muziek uit Niger, blues en afrobeat die hij hayé hayé groove doopte, en richtte zijn eigen band Mystic Ténéré op. In 2004 vestigde Peter zich in Parijs waar hij zich verder op een solocarrière focust. In 2007 is er het solodebuut Les Vautours, dat enkel in Niger verdeeld wordt, twee jaar later gevolgd door Hold Up De Pouvoir dat in zijn thuisland meteen in de ban geslagen wordt. Pas na de staatsgreep in 2010 kan Salim eindelijk weer naar Niger afreizen.

Lees verder

Leila Gobi - 2017

Leila GobiLeila Gobi is een zangeres uit het provinciale Menaka bij Gao in het oosten van Mali, een regio die vooral bevolkt wordt door Songhai en Toearegs, en het mag dan ook niet verbazen dat ze in haar nummers voortdurend afwisselt tussen Songhai en Tamasheq. Dit simpelweg 2017 getitelde nieuwe album, is de tweede internationale release van Gobi op het Amerikaanse Clermont Music label. Het album werd opgenomen in de Hampathe Bah Studio in Bamako, maar de mastering en mix gebeurde in New York en Los Angeles. Hoewel Leila het inhoudelijk vooral bij traditionele thema's houdt (van het verspillen van tijd in An Nia, over een bede voor afdoende regenval en goede oogsten in Tibo Gadeina, tot een feestelijk huwelijksliedje met Wai Hidjou) tillen de productie van Christopher Nolan en de mix van David Harrow het geheel naar een heel ander niveau, en het resultaat is een uitstekend schijfje die de tradities van Gobi rijmt met moderne beats en technologie.

www.clermontmusic.com | www.xmd.nl

Zazou/Bikaye/CY1 - Noir Et Blanc

Zazou/Bikaye/CY1Sommige albums zijn hun tijd jaren vooruit en dat geldt zeker voor deze Noir Et Blanc van gelegenheidsproject Zazou/Bikaye/CY1. De langspeler uit 1983 geldt als één van de grootste cultklassiekers uit de archieven van Crammed Discs en wordt algemeen beschouwd als een pioniersexperiment in het rijmen van Afrikaanse ritmes met westerse elektronica en technologie. Recensies van Melody Maker en International Musician uit die periode, spraken over: "…an imaginary collaboration between D.A.F. (Deutsch-Amerikanische Freundschaft) and Fela Kuti." Of "Fela Kuti meets Kraftwerk on the dancefloor…". Voor deze heruitgave werd de originele tracklist aangevuld met 5 nooit eerder uitgegeven demo-opnames en 3 remixen uit 1984. Noir Et Blanc was het resultaat van een eenmalige samenwerking tussen de Franse componist en producer Hector Zazou, Bony Bikaye, een Congolese muzikant geobsedeerd door Duitse progressive rock en Amerikaanse iconen als Miles Davis en Frank Zappa, en de Franse elektronica-pioniers Guillaume Loizillon en Claude Micheli, beter bekend als CY1. Terwijl nu een degelijke Apple computer en Logic Pro zouden volstaan, moesten beide heren het nog doen met haast kamer-vullende beesten van modulaire analoge computers uit het begin van de jaren zeventig. Tussen de muzikanten - Chris Joris - percussie, Marc Hollander - klarinet, Fred Frith - viool en gitaar - herkenden we ook de naam van Vincent Kenis (gitaar) en dit album moet dan ook zonder twijfel de kiem gelegd hebben voor wat jaren later zijn Congotronics-reeks zou worden. Afro-elektronische cultklassieker!

www.crammed.be

Qotob Trio - Entity

Qotob TrioWie zijn (wereld-)muziek al eens liever wat intiemer, meer experimenteel en minder mainstream heeft, kan deze Entity van Qotob Trio eens proberen. Qotob, ooit opgericht in Damascus door de Syrische cellist Bassel Abou Fakher als een platform voor muzikanten in de wereldmuziek, veranderde na Bassel's vlucht naar België in een trio waarin, naast hijzelf, ook nog pianist Jean-Baptiste Delneuville en accordeonist Piet Maris actief zijn. Het trio beschouwt Entity als een kruispunt (net zoals Brussel dat ook letterlijk is) van hun muzikale achtergronden, waarbij het doorbreken van de klassieke oost versus west patronen centraal stond. 'Entity' doet wat denken aan de composities van de Tunesische oed-speler Anouar Brahem en de Arabische jazz van Rabih Abou-Khalil, Dhafer Youssef of Bachar Mar Khalifé. Muzikale poëzie tussen melancholie en vreugde.

www.qotob.be | www.choux.net

Diron Animal - Alone

Diron AnimalDiron Animal, bekend als de flamboyante frontman (zie ook de hoesfoto van deze Alone) van de Angolees-Portugese band Throes The Shine die kuduro bijkruidt met invloeden uit rock en elektronische muziek, probeert het nu solo met deze toepasselijk getitelde Alone. Diron werd geboren in het getto van Cazenga in de Angolese hoofdstad Luanda, maar verkaste ondertussen alweer een tijd geleden naar Portugal. Toch beweert Diron dat hij het getto dan wel fysiek verlaten heeft, maar dat hij het mentaal nog steeds met zich meedraagt. Op Alone mixt hij dan ook ritmes uit zijn thuisland als kuduro en semba met invloeden uit house, afrobeat, hip-hop, electro, coupé-décalé of funk, voortdurend afwisselend tussen Portugees, Engels en Kimbundu. Een opmerkelijke gastbijdrage is er van de Zuid-Afrikaanse singer-songwriter en rapper Spoek Mathambo in 'NCrazy'. Stevige dosis world-beats op het lijf geschreven van de huidige afrobeats-generatie.

www.diron.pt | www.soundwayrecords.com

Andina, The Sound Of The Peruvian Andes: Huayno, Carnaval & Cumbia 1968 To 1978

AndinaDe Peruviaanse chef, restauranthouder en muziekproducer Martin Morales is terug met een schijfje vol heerlijke melodieën uit de Peruviaanse Andes. Voor deze compilatie, gefocust op huayno, carnaval en cumbia uit de periode 1968 tot 1978, sloeg Morales de handen ineen met Andres Tapla del Rio, een verwoede vinylverzamelaar uit Lima en Duncan Ballantyne, medeoprichter van Tiger's Milk Records en voorheen actief bij Soundway Records. In de tracklist een hoop illustere bands met tot de verbeelding sprekende namen als Los Demonios del Mantaro, Los CoConjunto Los Luceritos de Casacanchampadres del Ande of Conjunto Los Luceritos de Casacancha. Onze favorieten uit de tracklist: La Mecedora en El Lorcho van het reeds vernoemde Los Compadres del Ande, de aanstekelijke chicha met een rocktintje van Los Walkers De Huánuco in Todos Vuelven, en Descarga Huanuqueña van Los Jelwees. Alweer een fascinerende duik in het muzikale verleden van Peru.

www.tigersmilkrecords.com | www.strut-records.com

Bao Sissoko, Mola Sylla & Wouter Vandenabeele - Tamala

Bao Sissoko, Mola Sylla & Wouter VandenabeeleTamala of reizigers, brengt de Senegalese muzikanten Mola Sylla (vocals, xalam, kalimba) en Bao Sissoko (kora) samen met de Belgische violist Wouter Vandenabeele. Het is verre van de eerste Europees-Afrikaanse kruisbestuiving waarin Afrikaanse snaarinstrumenten aan westerse tegenhangers gekoppeld worden, maar het leverde in dit geval wel een betoverend mooi eindresultaat op. Mola Sylla heeft het in zijn vaak poëtische teksten over onderwerpen als je laten meedrijven met de stroom en stil te staan bij aarde, lucht, fauna en flora (opener Salubrité), de band tussen moeder en kind (Kure Ndey) of nog zo verliefd worden dat je totaal het noorden verliest (Xafamaia), maar eigenlijk blijven zijn vocals steeds ondergeschikt aan het meditatieve samenspel van de drie muzikanten. Een aparte vermelding waard is het instrumentale Ceppe, opgedragen aan ASSAPE/CEPPE, een Senegalese organisatie die in Dakar straatkinderen een opleiding geeft en waarvan Mola, Bao en Wouter met graagte het ambassadeurschap van op zich nemen. Pareltje!

Dit Trio kun je live aan het werk zien op 5 november in Muziekclub ’t Ey (Belsele) en op 25 november in Ferme de la Dîme (Wasseiges).


www.muziekpublique.be | www.xmd.nl

Hermeto Pascoal & Grupo Vice Versa - Viajando Como Som

Hermeto Pascoal & Grupo Vice VersaDe Braziliaanse multi-instrumentalist, componist en arrangeur Hermeto Pascoal werd door Miles Davis ooit nog omschreven als: "…the most impressive musician in the world…", en dat hij bekend staat als O Bruxo ("de tovenaar") heeft dan ook niet alleen te maken met zijn Gandalf-achtige verschijning. Viajando Como Som is meteen ook de 200ste release voor Far Out Recordings. Het album uit 1976 werd in amper twee dagen opgenomen in de Vice-Versa studio van Rogerio Duprat in São Paulo waarbij de klemtoon vooral op improvisatie lag. Ondertitel The Lost '76 Vice-Versa Studio Session verklapt het al, Viajando Como Som zou nooit het licht zien en bleef veertig jaar lang stof vergaren in de archieven van de studio. Voor deze release werd de originele tape gerestaureerd en zo krijgen we eindelijk vier nummers te horen uit wat ontegensprekelijk Hermeto's meest experimentele periode was (afsluiter Casinha Pequina duurt maar liefst 26 minuten!). Bezwerende tropical jazz!

www.faroutrecordings.com | www.hermetopascoal.com.br