Kolonel Djafaar - Forgotten Kingdom

Kolonel Djafaar - Forgotten KingdomAnderhalf jaar geleden maakten we kennis met de heren van Kolonel Djafaar. In de OPEK aan de Leuvense vaart lieten ze horen dat de toen nog piepjonge band behoorlijk wat in hun mars had. Vorige maand mocht de band niet alleen drie kaarsjes uitblazen maar ook de komst van hun eerste album vieren. Het zes nummers tellende Forgotten Kingdom geeft een mooie staalkaart van hun kunnen: degelijke afrobeat met aanstekelijke riffs en vette blazersarrangementen, maar ook kabbelende ethio-jazz inclusief Astatke-aandoende xylofoon deuntjes. Hoewel Kolonel Djafaar de twee genres qua sound behoorlijk authentiek neerzet, klokken zo goed als alle nummers onder de vier minuten af — wat ons betreft hadden die nog wel even mogen doorgaan. Forgotten Kingdom is een gevarieerd en meer dan prima debuut dat ons gelijk doet watertanden naar meer, zowel live als op plaat.

Het album kun je integraal beluisteren op Spotify of met deze YouTube playlist. Kolonel Djafaar stelt het nieuwe werk live voor met twee album release shows: op 11 april in Het Bos (Antwerpen) en op 12 april in Het Trefpunt (Gent). Warm aanbevolen!

Lees verder

Nubiyan Twist - Jungle Run

Nubiyan TwistDrie jaar na de release van hun Siren Song EP is Nubiyan Twist terug met Jungle Run, de tweede langspeler van de band die zijn tijd verdeelt tussen Londen en Leeds. Nummers vol jazzy soul en hip-hop als opener Tell It To Me Slowly, Brother of Permission voerden ons net als op Siren Song terug naar de hoogdagen van de Britse Acid Jazz, eind jaren tachtig en begin jaren negentig van de vorige eeuw gestalte gegeven door bands als Galliano, Brand New Heavies en Incognito. Maar Nubiyan Twist is meer dan dat, zoals ze bewijzen met de bezwerende Ethio-jazz van Addis To London, zowaar een samenwerking met grootmeester Mulatu Astatke, de aanstekelijke afrobeat van Basa Basa (al duikt afrobeat-pionier Tony Allen vreemd genoeg op in het eerder naar souljazz nijgende Ghosts), de afrobeats van knaller They Talk, of nog de samba-jazz van Borders, met Pilo Adami, de uit Brazilië afkomstige percussionist van de band, op vocalen. Jungle Run is misschien geen wereldmuziek pur sang, maar niettemin een heerlijk schijfje. Of zoals zangeres Nubiya Brandon het zelf samenvat in titelnummer Jungle Run: "Where you from? I'm from wherever I be! On this jungle run we're all the same!".

Lees verder

Samba Touré @ AB

Samba Touré (AB) — foto © Andreas PeetersABVoor de derde keer in amper een maand tijd trokken we afgelopen dinsdag naar de AB Club. Ancienne Belgique zet meer en meer in op wereldmuziek en dat is iets waar we hen alleen maar dankbaar voor kunnen zijn. We kregen eerder al de de Ghanese highlife en afrobeat grooves van Gyedu Blay Ambolley & Sekondi Band en de futuristische Toearegsound van Kel Assouf, en deze keer was het de Malinese gitarist Samba Touré, streekgenoot en muzikale erfgenaam van grootmeester Ali Farka Touré, die ons zijn laatste album Wande kwam voorstellen.

Lees verder

This Is Frafra Power

This Is Frafra PowerNadat de Nederlandse producer Arnold de Boer met albums als This Is Kologo Power!, Atamina's Sycophantic Friends of Ayuune Sule's We Have One Destiny de wereld liet kennismaken met de sound van de huidige generatie Ghanese kologo-spelers, liet Francis Ayamga (drummer van King Ayisoba) hem in de zomer van 2017 kennismaken met de muziek van de Frafra of Gurensi, een bevolkingsgroep uit het noordoosten van Ghana. De populaire benaming Frafra is trouwens een koloniale term gegeven door de christelijke missionarissen, die, toen ze voor het eerst Frafra boeren tegenkwamen en begroet werden met het populaire: "Ya fare fare", wat betekent: "Hoe gaat het met je werk?". In Bongo, een dorp op een kwartier rijden van de regionale hoofdstad Bolgatanga, runt Ayamga zijn eigen Top Link studio. Francis werkt vooral met lokale artiesten, maar af en toe zakken ook gastmuzikanten ui Kumasi of Accra naar zijn studio af. Op deze This Is Frafra Power kunt u onder andere kennismaken met artiesten als Ragizeer, Awudu Messenger en I Remember Yesterday, die, op een flard pidgin Engels hier en daar, allen in het Frafra rappen. Interessanter zijn echter de vrouwenstemmen op deze compilatie. Vrouwengroepen als Sugri Hajia Zenabu zingen vaak gewoon tijdens de repetitieve arbeid die ze verrichten (vergelijk het met de plantation of work songs van de Afro-Amerikaanse slaven) en komen soms ook tijdens zondagse kerkdiensten samen. Het bijna negen minuten durende Sugri dat deze compilatie afsluit is een mooi voorbeeld van hun muziek die tegelijk doodeenvoudig maar toch ritmisch en meeslepend blijft. Een andere persoonlijke favoriet op deze compilatie is trouwens Ndaana Eera Ymah ("Jezus is op zoek naar jou"), een groovy nummer dat je niet meteen met de kerk zou associëren van Linda Ayupeka, een lokale zangeres die naam maakte tijdens kerkdiensten, op begrafenissen en trouwfeesten en ondertussen al een eigen album uitbracht. Zonder twijfel het meest irritante nummer op 'This Is Frafra Power' is 'Matala Ligiri', waarin Ragizeer in ware gangsterrap-stijl niet genoeg lijkt te kunnen krijgen van de term "niggas". Niet alle tracks op This Is Frafra Power konden ons overtuigen, maar toch geeft Makkum Records met deze compilatie een mooie dwarsdoorsnede van wat de Frafra-muziekscene te bieden heeft.

Lees verder

Chicos Y Mendez - Esencias

Chicos Y MendezExact drie jaar na de release van hun debuut-EP ¡Siempre De Pie! presenteert Chicos Y Mendez, het project rond de Belgisch-Peruviaanse singer-songwriter David Mendez Yepez en componist/gitarist/toetsenist Thibault Quinet aka. Tito, een eerste langspeler. Albumtitel Esencias laat zich zowel vertalen als "essentiële zaken" en "extracten" of "oplossingen". Elk nummer in de tracklist vertelt een eigen verhaal waarin Chicos Y Mendez vaak proberen datgene wat ontmenselijkt is opnieuw te humaniseren. Zo is Reggaeton Feminista, een nummer waarin Flavia Coelho voor een vrouwelijke en Braziliaanse toets zorgt, bijvoorbeeld een aanklacht tegen de absurditeit van genderongelijkheid. Dat daarbij net voor reggaeton gekozen werd is zeker geen toeval, want dit genre is vaak inherent verbonden met typisch Latijns-Amerikaans machismo. Het nummer werd bovendien voorzien van een behorende clip waarvoor David zich liet inspireren door de klassieke voorstellingen van Het Laatste Avondmaal, maar de Jezusfiguur verving door de Mexicaanse kunstenares Frida Kahlo (een rol die Mendez zelf voor zijn rekening nam), geflankeerd door 12 karaktervolle vrouwelijke apostelen. Opener Mi Ciudad', die ons stilistisch wat aan de mestizo van Manu Chao deed denken, is een nummer waarin David enerzijds zijn liefde betuigt voor zijn thuisstad Brussel, maar ook de mooie en lelijke kantjes van andere wereldsteden bezingt. Van eenzelfde orde is het funky Parte De Mi, een ode aan David's Latijns-Amerikaanse roots. De personages uit het jazzy en hip-hop getinte Ils Dansent (waarvoor Chicos Y Mendez de klassiek geschoolde zangeres Farah El Hour uitnodigde), over twee asielzoekers die verliefd worden, zouden evenzeer kunnen ronddolen in Mi Ciudad, en in het rockgetinte Proliferamos waarschuwt Mendez Yepez het oude Europa: of we nu willen of niet de toekomst zal multicultureel zijn! Lichter van toon is Porque, een nummer dat over passionele liefde, en ook van de pluk-de-dag-boodschap van Respira, een nummer met invloeden uit de musica andina, kan je alleen maar vrolijk worden. Uitstekend langspelerdebuut!

Lees verder

Refugees For Refugees - Amina

Refugees For RefugeesMet Amina zorgt het Belgisch-internationale muzikale vluchtelingenproject Refugees For Refugees voor een opvolger voor hun in 2016 verschenen debuut Amerli. Met dit tweede album wil het van twintig tot een tiental muzikanten afgeslankte ensemble vooral focussen op wederopbouw en een nieuwe adem vinden na de ontworteling, en de nummers op Amina klinken dan ook een stuk opgewekter dan de vaak melancholische en nostalgische tracks op Amerli. Titelnummer Amina/Ganou Manaleleh werd geschreven door de Afghaanse dombura-speler Mohammad Aman Yusufi en beschrijft de scheiding van zijn geliefde, die hij noodgedwongen moest achterlaten in zijn thuisland. Ondertussen is het nummer met z'n weemoedige tekst binnen de band echter uitgegroeid tot een symbool van vriendschap en feestelijke samenwerking en Fakhr Madallal, zoon van de legendarische Syrische zanger Sabri Madallal, roept in het tweede deel van het nummer dan ook op om samen te zingen, de percussie boven te halen en te dansen. Het instrumentale Indo-Pakistaans getinte Punarjanm is Hindi voor "reincarnatie", een titel die voor de muzikanten van Refugees For Refugees perfect symboliseert hoe ze zich in een totaal nieuwe context heruitvonden en Tales Of The Mountain is dan weer een medley van opgewekte Tibetaanse volksliedjes die vaak gezongen worden door de nomaden in het Tibetaanse hooggebergte bij het hoeden van hun vee.

Lees verder